Eindelijk...

("De herinneringen levend houdend!")

Eindelijk dan de eerste keer.

We hadden afgesproken op het Centraal Station, vlakbij de loketten. Ik had mijzelf voorgenomen, om níet naar hem te zoeken. Met moeite kon ik mijn nieuwsgierigheid bedwingen. Zoekend waar de loketten waren, zag ik hem direct. Ik keek vlug weg en probeerde mijzelf wijs te maken, dat ik hem niet écht gezien had. Ik wilde de gedachte nog wegstoppen, dat het nu écht was, de gedachte wegstoppen, dat ik me aan hem geven zou, onvoorwaardelijk...

Ik naderde hem en ging voor hem staan. Mijn ogen wisten niet waar ze kijken moesten. Direct in zijn gezicht kijken was niet gepast en zelfs niet mogelijk, díe confrontatie kon ik niet aan. Soms probeerde ik stiekem door mijn wimpers heen naar zijn gezicht te kijken, maar mijn blik daalde weer snel af naar beneden, zenuwachtig en angstig.

Hij sprak tegen me, maar ik hoorde hem niet echt. Ik gaf wel antwoord 'Ja', 'Nee' en vaker nog 'Ik weet het niet.', want zo voelde ik mij op dat moment ook. Gedachten en gevoelens gingen als een storm door me heen, ik was zó zenuwachtig, ik zou mijn eigen naam niet eens herkend hebben. Gelukkig wist Sir Stephen mijn naam, hij had me die immers zelf gegeven. Ik herinner me nog dat hij mijn naam zei en me omhelsde, hij wreef mijn armen alsof hij de spanning eruit weg wilde wrijven. Dat voelde heel goed aan, ik voelde me beschermd en in goede handen. Op automatische piloot volgde ik hem naar buiten, zijn woorden in mijn hoofd weerkaatsend, ik verstond haast niets.

Op weg naar buiten probeerde ik hem in mij op te nemen en een indruk van hem te krijgen. Ik kende hem alleen van een foto, lange gesprekken en wat cybersessies. Zoals hij over straat loopt maakt hij een zachtaardige en vriendelijke indruk, dezelfde indruk die ik ook al van zijn foto had gekregen. Ik kon niets ontdekken dat weerstand bij me opriep. In stilte volg ik hem naar het hotel, zonder enige twijfel of ik hier wel mee door wil gaan. Op dat moment is het enige dat door mijn hoofd spookt "Mijn God, waar ben je mee bezig?", maar twijfel, NEE!! Ik zucht en steun, mijn ademhaling is snel. In de lift naar de zevende verdieping. Links, nog eens links en dan de kamer in. Nu is het wel héél erg echt...

"Geef me je sjaal!" zegt hij. Ik geef hem mijn sjaal en wacht op een teken. Ik sta als aan de grond genageld, niet wetende wat te doen en bang om fouten te maken. "Laat me eens goed naar je kijken." Ik doe langzaam mijn lange winterjas uit, laat hem zien wat er onder zit. Een klein zwart jurkje, nauwelijks lang genoeg om de kanten randen van mijn zwarte kousen en mijn jarretels te bedekken. Een zwarte doorzichtige blouse erover, om nog enigszins over straat te kunnen. Een zwart veterlaarsje en een g-string om het geheel te completeren.

Hij neemt me goed in zich op en omhelst me weer. Hij houdt me vast, stuurt me en zet me met mijn gezicht tegen de muur. Zijn handen glijden van mijn schouders naar mijn handen en tilt ze omhoog, ook tegen de muur. Hij houdt ze daar even strak vast om me duidelijk te maken, ze daar niet weg te halen, en natuurlijk doe ik zoals gezegd. Met zijn schoen duwt hij mijn voeten uit elkaar totdat mijn benen gespreid zijn. Zijn handen glijden over mijn armen naar beneden en dan over mijn lichaam. Rillingen gaan door me heen iedere keer dat hij me aanraakt. Zijn handen gaan weer naar boven en hij laat mijn haar aan beide kanten van mijn gezicht vallen. Hierna doet hij mijn blouse omhoog en gooit die over mijn hoofd, waardoor ik mij nog meer afgesloten ben en minder zie, wat er om me heen gebeurt.

Ik ben enorm gespannen en ik concentreer me op zijn handen, ik probeer te anticiperen op wat komen gaat. Mijn ademhaling is snel en ik voer een innerlijke strijd, over de situatie en de gevoelens die ik erbij heb. Ik laat een man die ik nog maar een half uur geleden voor het eerst ontmoet heb, zich tegoed doen aan mijn lichaam. Ik sta hem toe zijn handen te laten gaan waar hij dat wil en hóe hij dat wil. Hij krast met zijn scherpe nagels over mijn armen, schouders over mijn rug naar beneden, naar dáár, waar het kant van mijn kousen eindigt, en mijn naakte vlees begint.

Hij gaat achter me zitten, tilt mijn jurk op en kijkt op zijn gemak naar mijn kont, alleen nog 'beschermd' door de string. Hij gaat door met het bevoelen van mijn lichaam alsof het zijn eigen lichaam is, wat natuurlijk ook zo is. Zijn handen gaan onder mijn jurk, tussen mijn benen door naar de voorkant, dan naar mijn borsten en over mijn ruggengraat naar beneden. Hij voelt hoe gespannen ik ben en dat angstzweet op mijn rug staat. Hij laat zijn vinger er overheen gaan en biedt me die aan om af te likken. Mijn opgekropte spanning reageer ik af op zijn vingers, ik lik en zuig eraan om mezelf tot rust te brengen, maar helaas.

Waarom sta ik dit in hemelsnaam toe, vraag ik mijzelf op dat moment af. Genoeg mannen die interesse in me hebben, die hun handen in mijn meer dan voldoende gevulde blouse proberen te krijgen, zoiets doe je toch niet...? Tegelijkertijd is het feit, dat een 'vreemde' mijn lichaam bevoelt zonder daar toestemming voor te vragen, me gebruikt hoe het hém uitkomt, juist het opwindende aan de hele situatie. Weer gaat hij met zijn hand tussen mijn benen, ik ben er zeker van dat hij mijn warmte en vochtigheid voelt. Ik voel me schuldig, beschaamd en opgewonden tegelijkertijd. Ik verstop mijn gezicht tussen mijn armen en haren zodat ik niet geconfronteerd hoef te worden met mijn eigen verlangen naar meer. Dan draait hij me om en neemt me weer in zich op.

"ayla, ga in eerste positie staan!" zegt hij. Op dat moment kwam ik even terug naar de realiteit en raakte één tel in vertwijfeling. Het is niet niks, je te presenteren als cadeau, je open en over te geven aan die ander. De twijfel was snel weg en ik kon niet anders doen dan wat me verteld werd, eerste positie is wel de gemakkelijkste. Ik ga voor hem staan en spreid mijn benen, mijn handen ineen achter mijn nek, ik kijk naar boven en krom mijn rug, mijn borsten komen omhoog. Daar sta ik dan, me presenterend aan hem voor zijn plezier, open en toegankelijk. Hij kijkt naar me en dan komt het onvermijdelijke "Doe je jurk uit, ayla!". De weerstand is nu niet aanwezig en ik doe wat hij zegt, ik heb me gegeven, ik weet waarom ik hier ben en ik wil het ten volste beleven.

"In tweede positie, ayla!" zegt hij. Hier heb ik het weer even moeilijk. Als er iets is dat me als een echte slavin doet voelen, zijn het die posities wel. Twijfel, opstand, schaamte komen weer om de hoek kijken. Toch wil ik deze gevoelens ook ervaren, zodat ik daarna het gevoel van de overgave heviger ervaar Ik kan me niet goed concentreren, me niet herinneren hoe de tweede positie was. Eigenlijk weet ik het wel, maar vind ik het nog even te moeilijk, ik moet focussen. Mijn wezen doordrenkt van de wens, totale overgave te ervaren, maakt dat ik op mijn knieën ga. Ik zit op mijn hielen en spreid mijn knieën ver uiteen, ik buig mijn hoofd en laat mijn haar over mijn gezicht vallen. Mijn handen liggen op mijn benen, handpalmen naar boven. Ik kan niets verbergen, niets voor mijzelf houden, totale overgave. Mijn Meester neemt de tijd om me in zich op te nemen, ik wacht geduldig tot hij me omhoog laat komen.

Hij pakt een stoel en draait die m, laat me voorover bukken en de achterkant vastpakken. Daar sta ik dan, nog steeds in lingerie, voorover gebukt, mijn benen gespreid en mijn haar langs mijn gezicht. Dan voel ik zijn nagels weer krassen over mijn benen, mijn billen, mijn rug en mijn schouders. Ik voel zijn handen mijn BH open maken. Hij gaat achter me staan en ik vraag me af wat er nu gebeuren gaat. "Schud ze vrij!" zegt hij. Ik schud mijn borsten totdat mijn BH van mijn schouders glijdt. Ik voel me een stuk bloter en kwetsbaarder nu. Ik kan door mijn haar niet zien wat er gebeuren gaat, ik kan alleen maar wachten.

Hij gaat naast me staan en houdt me in deze positie heel dicht tegen zijn lijf. Hij slaat op mijn kont, mijn benen en óók ertussen, terwijl zijn andere hand naar mijn borsten en tepels grijpt en zijn vinger in mijn mond steekt. Na er een poosje op los geslagen te hebben, loopt hij weg en hoor ik het geluid van een plastic tasje, dan het geluid van een ketting. Weer leidt hij me naar de muur, deze keer met mijn rug er naar toe. Ik weet dat hij iets in zijn handen heeft, maar durf niet te kijken. Ik probeer mezelf voor de gek te houden, zolang ik het niet zie, is het er ook niet. Weer het geluid van een ketting, door mijn wimpers zie ik iets dat op een tangetje lijkt, ik herken het niet en wil het ook niet weten. Angst voor pijn maakt dat ik weg wil rennen, ik begrijp nu wat er gebeuren gaat. Maar ik herinner me het heerlijke gevoel van de vorige week, toen hij me mijn eigen tepels en borsten liet pijnigen, dus ik blijf staan.

Het doel heiligt de middelen. En dat doel is het gevoel, opgetild te worden in een roes, een nevel, een trance waarbij mijn innerlijke naar buiten toe overloopt en de tijd een sprong maakt. Waarbij mijn eigen warme gevoelens naar buiten treden om me te beschermen en me te omringen in een wolk van genot teneinde niet te hoeven lijden onder de toegebrachte pijn. Alsof mijn positieve krachten zich verenigen en besluiten dat ze me erdoorheen helpen zullen, door mij tijdelijk van deze wereld weg te halen. Zo dankbaar, dat Sir Stephen mij heeft geleerd dat mijn lichaam hiertoe in staat is... Toch valt het niet mee. De weg naar dat heerlijke gevoel kan niet zónder de tweestrijd tussen vluchten en blijven, het balanceren van pijn en genot.

Ik laat mezelf nog steeds geloven dat 'dat ding' er niet is, dat niets érgs' me overkomen zal. Ik doe mijn handen op mijn rug om mijzelf te dwingen te blijven staan, als of ik vast zit, het herinnert me aan het feit dat ik geen wil heb en dat ik tegenover mijn Meester sta.

Inmiddels heb ik gezien wat Sir Stephen in zijn handen heeft. Het lijkt inderdaad een tangetje, maar het zijn er twee, verbonden met elkaar door een ketting. Hij pakt mijn linkerborst en dan mijn tepel. Ik was reeds behoorlijk opgewonden en genoot van zijn aanraking, maar als ik eraan denk wat hij gaat doen, word ik weer zenuwachtig. Zeer voorzichtig en kalm probeert hij de klem op mijn tepel te plaatsen. Nou zijn mijn tepels behoorlijk groot, dus moest hij de klem even aanpassen. Steeds voel ik hoe de klem zich in mijn vlees vastbijt. Het lijkt een eeuwigheid te duren, maar eindelijk zit hij erop. Het voelt alsof het door mijn vlees heen zal gaan, het steekt en brand, soms erger en soms weer minder. Mijn ademhaling wordt heviger en ongecontroleerder en ik ben bang dat ik van mijn stokje ga. Ik voel me absoluut machteloos en niet in staat ook maar iets te doen. Het enige dat ik doen kan, is doodstil blijven staan, zodat de pijn in ieder geval niet erger zal worden. Alleen door mijn lichaamstaal kan ik mijn grenzen proberen duidelijk te maken. Mijn schokkende ademhaling, mijn trillende knieën... Oohhhh zó dankbaar voor een Meester die mij kan lezen als een boek. Ik zag dat hij de linkerklem losliet en naar mijn rechterborst ging. Weer, hij begon rustig en voorzichtig, maar vastberaden naar het onvermijdelijke, de andere klem op mijn rechtertepel.

Ik had zoveel pijn nu en ik voelde me zo hulpeloos. Mijn Meester deed zijn hand in mijn string en zijn vingers gingen op zoek naar mijn clitoris. Hij houdt ervan, om mij mijn pijngevoel te laten vergeten door mijn lustgevoelens op te wekken. Hij voelt vast hoe nat ik ben en dat mijn clit om aandacht vraagt. Het verbaast me dat het hem lukt, dat ik ondanks de pijn, zo opgewonden kan raken onder zijn handen. Ik moest iets doen, ik gooi mijn hoofd in mijn nek en biedt hem mijn mond aan, helaas gaat hij er niet op in. Met mijn handen nog steeds op mijn rug, ga ik iets naar voren en zoek de warmte van zijn lichaam. Hij omhelst me en ik geniet ervan, ook al voel ik door de druk van onze lichamen de klemmen nog meer pijn doen. In mijn hoofd wordt ik heen en weer geslingerd door mijn gevoel, zo intens. De passie is hoog opgelaaid en ik kan me niet bedwingen. Ik voel zijn zachte huid en ik kan de verleiding niet weerstaan. Ik open mijn mond en lik zijn borst. Hij maakt zijn linkertepel vrij en lik, zuig en bijt alsof mijn leven er vanaf hangt. Ik geniet intens van dit contact en ik krijg er geen genoeg van. Ik zoek naar de andere en geniet als voorheen. Dan maakt hij aanstalten om de klemmen te verwijderen. Hoe graag ik ze ook weg wilde hebben, de pijn die daarbij gepaard gaat is bijna nog erger dan die van het aanbrengen. Maar hierna krijgen mijn tepels de aandacht waarnaar ze zo verlangen, hij neemt ze in zijn mond, likt en is heel voorzichtig. Op deze manier ga ik weer van pijn naar plezier...

Hij stapt achteruit en zegt "Ga in de derde positie staan, ayla!". Deze is het moeilijkst, het staat voor totale onderdanigheid, overgave en aanbieden van geest én lichaam, kwetsbaarder dan in deze positie is niet denkbaar. Ik voel hoe de zenuwen mijn maag omdraaien terwijl ik naar het midden van de kamer loop. Ik draai mijn rug naar hem toe, blij dat ik nog steeds mijn string, kousen en jarretels aan heb en ga op mijn knieën. Mijn handen glijden naar voren over de grond, tot mijn hoofd de grond raakt. Ik voel hoe zijn voet mijn benen uit elkaar doet. Dan voel ik een hand op mijn rug die mijn borst en onderrug verder naar beneden duwt zodat mijn kont hoog in de lucht steekt. Ik voel zijn ogen op mijn lijf branden, ik voel alsof mijn wezen open staat voor hem om toe te slaan waar en wanneer hij maar wil. Hij trekt mijn string strakker tussen mijn billen en dan doet hij het opzij. Het laatste stukje dat bedekt was is nu mede door de positie, méér dan zichtbaar. Ik voel hoe de spieren in mijn benen zich bij elkaar willen trekken, mijzelf beschermend tegen zijn ogen en misschien tegen nog meer.

Weer hoor ik het geluid van de ketting. Mijn Meester gaat met beide benen aan één kant van me staan, met zijn gezicht naar mijn kont. Hij slaat met zijn handen op mijn billen, ertussen, op mijn kut en clitoris. Dan voel ik het koude metaal van de ketting tussen mijn billen glijden, het voelt eigenlijk heel aangenaam. De ene klem legt hij tussen mijn billen, terwijl hij de andere klem laat slingeren tegen mijn kut aan. Hij tilt me iets van de vloer, pakt mijn borsten vast en speelt ermee. Hij tilt ze op, laat ze vallen, schud ze, slaat er tegen en slingert ze tegen elkaar aan. Ik voel me als een speeltje, als een gebruiksvoorwerp, zo opengesteld voor hem. Ik heb geen pijn, maar het geheel van de situatie zorgt ervoor dat ik duidelijk in andere sferen ben, geconcentreerd op de aanrakingen van mijn Meester.

Hij laat me opstaan en zet me met mijn handen tegen een tafel voorovergebogen. Dan hoor ik weer het geluid van het tasje en dan het geluid van een touw. Hierdoor kom ik weer terug in de realiteit en voel me weer gespannen worden. Hij laat me iets rechter staan en ik voel een touw over mijn hoofd heenkomen en zie een knoop op borsthoogte. Vanaf hier bindt hij me op verschillende manieren vast. Handen op mijn rug, touwen tussen mijn benen, over mijn clit, rond mijn borsten, langs mijn tepels en uiteindelijk in mijn mond, zodat ik het zelf vasthouden moet. Hij trekt de touwen op verschillende plaatsen strakker, tikt er tegenaan met zijn vingers en zendt de trillingen langs het touw naar de plaatsen verderop. Hij speelt met mijn tepels, zo vastgebonden kan ik niets anders doen, dan me overgeven in het heerlijke gevoel dat hij bij me teweegbrengt.

Hij trekt me bij hem op schoot, met mijn rug naar hem toe. Hij gaat door met het spelen met de touwen en mijn tepels. Hij laat zijn hand tussen mijn benen glijden op zoek naar mijn clit. Zoveel intens gevoel gaat er door mijn lichaam heen, dat ik zit te wiebelen op zijn schoot. Hij grijpt me stevig vast en laat zijn tanden diep in het vlees van mijn rug zakken. Dit maakt het allemaal nóg erger. Het voelt zo wild, dierlijk en vol passie. Ik voel zijn tanden knagen aan mijn schouderblad en het doet op een heerlijke manier pijn. Niet dat ik iets anders doen kan, maar ik ontspan en geef me over aan mijn gevoel, aan mijn trance, totdat hij mij losmaakt.

Mijn lichaam schreeuwt om aandacht, om verlossing, om ontlading. Mijn Meester gaat liggen en ik kruip over hem heen. Ik laat mijn harde tepels over zijn lichaam heen gaan en mijn tong gaat op weg van zijn buik naar zijn tepels, zijn nek en zijn mond. Ik verlang naar wederkerigheid, maar hij houdt de controle en laat me hem likken als een hond die aangehaald wil worden. Mijn tepels hangen nu over zijn gezicht en gelukkig wil hij die wel in zijn mond nemen terwijl hij zijn hand weer in mijn string laat gaan. Hij masseert mijn clit en ik houd het niet meer uit. Ik weet dat ik niet zomaar klaarkomen mag. Ik doe mijn eigen hand ook tussen mijn benen en vraag, bijna smeek hem of ik komen mag. Mijn Meester is nog niet klaar met me, dus hij zegt me te wachten. Totaal gefrustreerd rol ik van hem af, op het bed, mijn gezicht in de lakens...

Ik voel dat ik nog wel meer wil, maar ik durf het bijna niet tegen hem te zeggen. Heel zachtjes zeg ik tegen hem, dat ik pijn wil voelen op mijn kont. Ik wil kijken hoe ver ik gaan kan en waar mijn grens ligt. Het enige dat voor handen is, is het nylon touw waarmee hij me daarvoor vastgebonden had. Hij laat eerst zijn handen over mijn vlees gaan en schudt het een beetje. Dan begint hij, eerst laat hij zijn handen over de plek gaan waar hij geslagen heeft, dan steeds minder. Het zwiepende geluid van het touw draagt bij tot de spanning. Het duurt even voordat ik het werkelijk voelen ga, maar dan slaat hij ook op mijn rug, mijn dijbenen en ook ertussen. Soms slaat hij drie keer op dezelfde plek en ben ik blij dat hij weer naar een andere plek gaat. Geen moment denk ik erover om op te geven, ik vertrouw erop, dat mijn Meester ziet wat er gebeurt en weet wat hij doen moet.

Het touw brand nu in mijn vlees. Wanneer Sir Stephen ziet dat het zeer pijn doet, stopt hij om zijn favoriete onderdeel toe te passen. Hij laat zijn hand over mijn clitoris gaan, zodat ik de pijn vergeet en steeds weer opgewonden raak. Als hij mijn opwinding bemerkt, gaat hij weer verder met slaan. Intenser nu en soms spring ik bijna in de lucht. Zijn vingers op mijn clit en zijn duim tegen mijn kontgaatje en de opwinding komt steeds sneller. Weer slaat hij met het koord, ik verlang al weer naar het moment dat hij me weer bijna komen laat. De opwinding wordt groot en ik laat mezelf stevig tegen zijn hand aanrijden. Maar hij laat me niet komen en stopt iedere keer weer nét op tijd. Weer het slaan en het wordt soms behoorlijk pijnlijk, maar nu schreeuw ik meer uit frustratie dat ik niet komen mag, dan van de pijn.

Ik hou het niet meer uit, de grens wat betreft pijn heb ik nog niet bereikt, maar ik draai me om en smeek mijn Meester of ik alsjeblieft klaarkomen mag. We zijn inmiddels vier uur bezig en het lukt me gewoon niet meer. Hij begreep waarschijnlijk hoe erg het met me was, want hij vond het goed. Met veel plezier liet ik mijn hand tussen mijn benen gaan en voelde hoe ontzettend nat ik was. Ik vroeg hem of hij alsjeblieft mijn tepels in zijn mond en handen nemen wilde en binnen een minuut was ik zover.

Ik kwam klaar in de armen van iemand die ik nog maar een paar uur kende. Hij naar me kijkend hoe ik mijn eigen orgasme teweegbracht, schaamteloos en intens genietend. Oooohhh, wat voelde ik me goed, ik was voorgoed verSLAAFd. Een blik op mijn kont maakte wel dat ik schrok, het was rood en de huid gezwollen, de strepen duidelijk te zien. Later bemerkte ik ook de beten op mijn rug op. Ik voelde me reuze trots op mijn trofeeën, die me nog dagen herinnerde aan mijn eerste real-time ervaring en me deed verlangen naar nog méér van deze intense ervaringen. Ik had ayla gevonden...

ayla{SirStephen} Verslag van onze eerste r/t ervaring op zaterdag 18 december 1999 te Eindhoven. Geschreven voor mijn Meester, om voor hem de herinnering levend te houden.