De thuiskomst

Het is al laat wanneer je voor je huis bent aangekomen en je sleutel in het slot steekt. Even loopt er een rilling over je rug, je had durven zweren dat je de deur die ochtend bij je vertrek op slot had gedraaid. Nu ben je echter in staat om met een halve slag van de sleutel je domein te betreden. Een beetje uit je evenwicht stap je naar binnen en sluit de deur.

Je wilt net de trap oplopen als je aan de muur een briefje ziet hangen. Vertwijfeld pak je het briefje en knip je het licht aan om het te kunnen lezen. In een regelmatig handschrift staan er slechts enkele woorden geschreven: Loop door naar boven en volg alle instrukties op. Geen afzender, niets.

Niet wetend wat je er mee aan moet, maar met een overduidelijke kriebel in je buik loop je de trap op naar boven. Al direkt bovenaan de trap wacht je een volgende verrassing. Dit keer is gaat het briefje vergezeld van een vijf centimeter brede leren riem, met een D-ring in het midden. De tekst op het briefje luidt: Je gaat je nu uitkleden, daarna doe je deze riem om.

Je krijgt steeds meer het gevoel alsof je in een droom bent aanbeland, de kriebel in je buik lijkt zich ondertussen te hebben uitgebreid tot een hele kolonie vlinders. Je staat even stil in de gang, je tas aan je voeten, de riem en het briefje in je trillende handen. Je haalt een keer diep adem en besluit dat je te nieuwsgierig bent om nu nog je huis te verlaten. Je zet je tas in de kast en aait in het voorbijgaan de kat, die nietsvermoedend de gang in is komen lopen.

Bij je slaapkamer aangekomen kijk je rond of er iets veranderd is sinds je die morgen je bed uitstapte. Je ziet dat je bed is opgemaakt met satijnen lakens. Terwijl je hand over de gladde stof strijkt valt je oog op een derde briefje middenop het bed. Je pakt het briefje en je krijgt het enorm warm wanneer je leest: Ik had gezegd dat je je eerst moest uitkleden! Nu heb je 5 strafpunten.

Een toch wat onbehaaglijk gevoel bekruipt je, van wie komen die briefjes? Hoezo strafpunten? Wat heeft dit te betekenen? Even schiet het door je hoofd dat het vast een slimme zet zou zijn om nu te maken dat je wegkwam. Maar je voelt dat je het jezelf nooit zou vergeven. Berustend in dat gevoel begin je met het losmaken van de knoopjes van je overhemd.

Even later sta je voor de spiegel, naakt, met de riem in je handen. Je kijkt jezelf aan en ziet een glinstering in je ogen die je niet kent van jezelf. Je voelt je opgewonden, vertrouwd in je eigen huis, maar onveilig door de vreemde briefjes. Je draait de riem om en om, staat te treuzelen, het lijkt een onomkeerbare handeling om hem om te doen.

Langzaam zie je je handen omhoog gaan in de spiegel. Je voelt het nog koude leer om je hals, stijf, hoog. Je besluit de riem niet al te strak te doen, zodat je nog een beetje ruimte overhoudt om je hoofd te kunnen bewegen. Je kijkt naar het geheel in de spiegel en bedenkt dat het je eigenlijk wel goed staat, zo'n riem. Je verschuift hem nog even, zodat de D-ring onder je kin uitkomt.

Net als je je afvraagt wat je nu moet doen, gaat de telefoon. Je loopt naar de kamer, maar net voor je op wilt nemen stopt het toestel met rinkelen. Je hand blijft in de lucht hangen wanneer je het volgende briefje ontdekt. Het begint haast vertrouwd te worden om briefjes te vinden met een paar woorden er op. Ook deze is vrij kort: Ga naar de salontafel, doe de blinddoek om. Ga op je knieën bij de tafel zitten.

Wanneer je je omdraait verbaast het je al niet eens meer dat er inderdaad midden op de salontafel een blinddoek ligt. Je kijkt nog even rond, alsof je dat voor het laatst doet. Het huis ademt een andere sfeer lijkt het wel. Er zijn kleine dingen veranderd, maar je kan er niet precies de vinger op leggen wat die dingen zijn. Je haalt nog een keer diep adem en loopt naar de salontafel. Je pakt de blinddoek op, voelt de zachtheid van de stof, er loopt een warme rilling over je ruggegraat. Je houdt hem voor je gezicht, alvorens je hem helemaal vastmaakt.

Eenmaal op je knieën in het duister van de blinddoek kruipen de meest waanzinnige gedachten door je hoofd. Wat doe ik hier? Ik lijk wel gek! Als iemand je verteld had dat jou dit ooit zou overkomen, had je waarschijnlijk hartelijk gelachen. Toch is er geen haar op je hoofd die er over denkt om je aan te kleden en te stoppen. Je voelt dat je moet blijven zitten. De opdrachten zijn op één of andere manier te dwingend om te negeren.

Het lijken uren die je daar zo doorbrengt in gezelschap van je gedachten. Helemaal verzonken schrik je wanneer je plots een ademtocht langs je oor voelt gaan. Je ruikt de zoete geur van de persoon die achter je staat. Dan is er opeens die stem, zacht, helder, vertrouwd ook. "Ga rechtop zitten, je bent toch geen zoutzak?" Als vanzelf recht je je rug en doe je wat zij zegt. Tot in de toppen van je tenen zijn je zenuwen alert op wat gaat komen.

Je hoort wat geluiden die je niet helemaal kunt plaatsen, je ruikt de geur van amandelen en rozen. Je hebt geen idee wat er gaat gebeuren, maar je geniet als nooit tevoren. Je voelt haar zich verplaatsen door de kamer terwijl jij daar zo zit. Zij komt achter je staan en je verwelkomt de warme handen op je schouders met een diepe zucht. Langzaam beginnen die handen je te masseren en voel je de spanning van de werkdag van je afzakken.

Je hoofd zit vol tegenstrijdige gevoelens, nieuwsgierig naar wat er gaat gebeuren, opgewonden door de aanwezigheid van de vrouw achter je. Je bedenkt je dat je gevangen zit in haar web, iets wat je opwindt, maar tegelijkertijd ook angst aanjaagt. Je hoort weer haar zachte stem, alsof zij een plaatsje in je hoofd heeft ingenomen: "Ontspan je, geniet van wat je te wachten staat. Als je wilt dat ik wegga, zeg je: 'Ashley'. Maar bedenk dat ik dan ook nooit meer terug zal komen".

De zachte woorden dansen nog even door je hoofd. Het geeft je vertrouwen een ontsnappingsroute te hebben. Aan de andere kant voel je nu al dat je de naam nooit zult noemen, omdat je inwendig schreeuwt om je mee te laten voeren op deze avontuurlijke reis. Je voelt dat je een droge mond hebt en een paar keer moet slikken voor je iets kunt zeggen. Maar juist op het moment dat je de vraag die zich in je hoofd heeft genesteld wilt stellen, hoor je haar stem weer. Doordringender dan daarvoor.

"Sta op en ga met je handen geleund op de tafel staan". Je hebt wat moeite om afscheid te nemen van de warme handen die nog steeds over je rug gaan. Het duurt te lang voor je aanstalten maakt om overeind te komen. De warme handen veranderen plots in een aantal scherpe nagels die je rug beroeren. In een reflex probeer je je rug te onttrekken aan de plotselinge marteling, waardoor je met je borstkas tegen de rand van de tafel stoot. Je kunt niet meer weg, zult de nagels hun weg moeten laten volgen zolang zij dat wil.

Even plotseling als het begon, stopt het ook weer. Je rug is warm, je voelt de sporen die ongetwijfeld in een rode kleur op je rug staan afgetekend. Het geeft je een warm gevoel, gek genoeg vind je het zelfs jammer dat het is gestopt. Zo zit je te genieten van het gevoel wat nu langzaam aan het wegtrekken is, wanneer je ineens haar stem weer hoort: "Nu opstaan, anders heb je er 5 strafpunten bij". Je bedenkt je dat je wilt weten waar die strafpunten voor staan, maar voelt dat je beter kunt doen wat zij van je verlangt.

Je staat voorover over de salontafel gebogen, je knieën aan de hoeken tegen de rand, je handen op het blad. Je voelt je kwetsbaar, bent je bewust van je naaktheid in aanwezigheid van deze vreemde vrouw. Het windt je op en je voelt dat je een erectie krijgt. Dit maakt dat je je nog ongemakkelijker gaat voelen. Je hoopt dat zij het niet zal merken, maar tegelijkertijd weet je dat zij het allang weet. Je voelt dat je voor haar niets kunt verbergen. Dit voelen maakt je kwetsbaar, maar vreemd genoeg geeft het je ook vertrouwen.

Je probeert je gedachten te richten op je omgeving. Het lijkt er op dat je alleen in de kamer bent, je hoort niets meer, voelt haar aanwezigheid niet meer. Even kom je in de verleiding om overeind te komen, je blinddoek af te doen en te proberen wakker te worden uit wat ongetwijfeld een droom moet zijn. "Als je dat maar laat!" klinkt het ineens achter je.

Een angstgevoel maakt zich van je meester. Herinneringen aan een boek wat je ooit hebt gelezen op de middelbare school komen boven. Je probeert de titel te achterhalen, maar je hoofd voelt aan als een wattenbol. Iets met een jaartal, dat weet je nog. Je krijgt niet de kans om er achter te komen welk boek het moet zijn geweest omdat je aandacht ineens weer naar haar wordt getrokken. Je voelt dat zij achter je is komen staan en dat haar handen zich om je balzak sluiten.

Je krijgt het warm, voelt je kwetsbaar, maar bent niet in staat om je handen van de tafel te halen of de naam te zeggen die je zal bevrijden. Je voelt dat je ballen strak omsloten worden, een prikkelend gevoel, onwennig maar wel lekker. Je hoort een klik en vrijwel op datzelfde ogenblik voel je een pijnscheut omdat je balzak naar beneden wordt getrokken door het gewicht wat er aan is gehangen. Je doet je best om stil te blijven staan en je te concentreren op de pijn.

De pijn gaat over in een doordringend gevoel, niet echt onprettig. Je voelt je geest wegzweven terwijl je je overgeeft aan het gevoel. Dan hoor je het geluid van het afstrijken van een lucifer. Het maakt dat je direkt alert bent. Je ruikt het nu ook en je voelt kippenvel opkomen vanuit je tenen. Je probeert te achterhalen wat er gebeurt door te proberen de geluiden om je heen te interpreteren. Maar door de draaikolk van emoties in je hoofd ben je niet eens in staat met zekerheid te zeggen waar het geluid van de lucifer precies vandaan kwam.

Dan voel je een scherpe pijn op je rug, een klein plekje, wat langzaam wegtrekt. Voor het gevoel weg is, is de volgende er alweer. Het maakt een spetterend geluid en in combinatie met de lucifer denk je dat het kaarsvet moet zijn wat op je rug gedruppeld wordt. Bij de volgende druppel trekt je lichaam weg doordat de hitte intenser is dan bij de vorige druppel. Het gewicht aan je balzak slingert heen en weer en geeft een verdieping van het gevoel wat je al haast vergeten was.

Je kreunt, van de pijn, van het bewust zijn van je lichaam, van het warme gevoel wat zich van je meester maakt. Je hebt geen idee hoe lang je hier nu zo staat, de druppels volgen elkaar op in een steeds sneller tempo. Je probeert stil te blijven staan, maar je lichaam danst, je hebt jezelf niet meer onder controle. Terwijl het gewicht tussen je benen nog naslingert van je bewegingen, merk je dat het druppelen is gestopt.

Zachtjes dobberend op het wegebbende gevoel kom je langzaam weer tot je positieven. Je voelt haar adem langs je nek gaan, voelt dat haar handen zich om je schouders sluiten en zij jou zacht dwingt om overeind te komen. Alsof je alleen nog in slow motion kunt bewegen kom je overeind. De handen zakken af naar je armen die zij voor je lichaam over elkaar slaat, zodat je handen bijna je ellebogen kunnen vastpakken.

Zo sta je even voor je voelt dat er een touw om je armen wordt gewikkeld. Met iedere wikkeling wordt je bewegingsvrijheid verder beperkt. Er wordt aan je armen getrokken en je lichaam beweegt zich in de richting waarin je wordt weggeleid. Je probeert de plattegrond van je huis in je hoofd helder te krijgen, maar het lukt je niet je te oriënteren. Dan stopt de tocht en worden je armen boven je hoofd getrokken en vast gemaakt.

Totaal gedesoriënteerd sta je nog even na te wankelen. Het gewicht tussen je benen maakte de tocht niet echt gemakkelijk en je neemt even de tijd om te wennen aan de mengeling van gevoelens van het moment. Nog voor het gewicht helemaal tot rust is gekomen, voel je dat het naar achteren wordt getrokken en weer losgelaten, zodat een nieuwe sensatie je overspoelt. Je doet je benen iets verder uit elkaar om te voorkomen dat het gewicht ze raakt.

"Zo, dus je vindt dat wel lekker?" klinkt het achter je. Je weet niet goed hoe je nu moet antwoorden. Je weet er een onzeker: "Ja, ik geloof het wel." uit te krijgen. Vrijwel meteen voel je de hand die je bij je haren pakt en je hoofd met een ruk achterover trekt. Dicht bij je oor voel je haar ademhaling, vlak voor zij zegt: "Je spreekt mij vanaf nu aan met Meesteres. Je geeft alleen antwoord op vragen die je gesteld worden. Bij overtreding van deze regel krijg je opnieuw 5 strafpunten."

Je haar wordt weer losgelaten, zodat je je hoofd weer rechtop kunt houden. De spanning in je armen neemt weer af en je probeert je evenwicht te herstellen. Voor je bekomen bent voel je iets heen en weer gaan over je rug. Je hoort zwiepen door de lucht, vraagt je af wat het kan zijn. Je hoort het kaarsvet op de grond vallen wanneer het geraakt is. Zo voel je dat je hele achterkant wordt bewerkt, tot je huid warm aanvoelt. Het ritme van het zwiepen maakt dat je langzaam wegzakt in een soort trance.

Het strelen van de zachte stof over je rug komt steeds dichterbij. Het lijkt alsof je droomt, je probeert het te pakken, maar je zakt steeds weg. Dan voel je het weer, het aaien over je schouderbladen, over je ruggegraat naar beneden, over je billen, tot aan je benen. Tot in de toppen van je zenuwen voel je je hele wezen naar dat gevoel wat nu over je rug glijdt kruipen. Het maakt je gek, zo lekker, zo zacht, zo gevoelig. Dan, als het dichterbij komt merk je dat het geen geheel is, maar uitwaaiert. Zouden het haar haren zijn?

Je kreunt van genot en je probeert je lichaam te bewegen om zoveel mogelijk kontakt te blijven houden met deze zijdezachte sensatie. Je voelt je erectie aanzwellen, maar het kan je niets meer schelen. Je wilt meer, maar het feit dat je armen vastzitten zorgt er voor dat je langzaamaan het kontakt verliest. Je adem ontsnapt duidelijk hoorbaar en je spieren ontspannen weer wat. Dan voel je dat zij langs je rug blaast. Langzaam kruipt het kippenvel over je lichaam, tot je tepels stijf naar voren staan.

Plotseling worden je tepels vastgepakt en knijpt zij er in. Je hoofd schiet achterover en je zuigt je longen vol. Je hoofd begint te tollen van de onverwachte beweging en het gevoel van die knijpende vingers. "Zo, dus dat vind je ook al lekker?" hoor je haar stem weer. Nog voor je antwoord kunt geven draait zij aan je tepels en trekt ze naar zich toe. Je lichaam moet wel mee, totdat je tegen haar lichaam aan staat. Tot je grote schrik voel je de warmte van haar huid. Haar borsten net onder je eigen tepels die zij nog steeds vastheeft.

"Het is jammer dat je nog vastzit, anders had ik je nu direkt al mee kunnen nemen." zegt zij. Ze laat de tepels los en je voelt dat zij op haar tenen gaat staan om je armen los te maken. Zo dichtbij en zo ver weg, het maakt je helemaal gek. Je erectie stoot tegen haar buik wanneer zij weer gaat staan en je hebt het gevoel dat je direkt zal ontploffen. "Je denkt toch niet dat ik nu al met je klaar ben hè?". Je voelt jezelf wankelen, maar haar handen vangen je op en leiden je nog dieper je huis in.

Zij draait je om en duwt je zachtjes naar beneden. Je valt het laatste stukje, tot je op iets zachts terechtkomt. Het voelt aan als satijn, je herinnert je dat je bed was opgemaakt met satijnen lakens. Dan moet je nu dus in de slaapkamer op je eigen bed zitten. Van achter trekken haar handen je naar haar toe, je draait een stukje door en wordt achterover geduwd tot je ligt. Je hoofd ligt op kussens, dus dit moet inderdaad je bed zijn. Je vraagt zij af wat zij nu nog voor je in petto heeft.

Je blijft zo stil mogelijk liggen om te horen of je kunt achterhalen waar zij is en wat zij nu aan het doen is. Je hoort rommelen vanuit de hoek waar je bureau staat, dus zij is nog in de kamer. Dan wordt het stil. Je vervloekt jezelf dat je indertijd je keuze hebt laten vallen op tapijt in je slaapkamer, nu weet je niet meer waar zij is. Je voelt op dat moment een hand aan je enkel, er wordt iets omheen vastgemaakt. Dan is de andere enkel aan de beurt. Zij duwt je benen uit elkaar, nog iets verder, tot je het idee hebt dat je echt niet meer verder kan. Er volgen twee klikken, aan iedere enkel één en je ligt gefixeerd.

De uiteinden van het touw aan je armen worden opgetild, evenals je benen. Het lijkt wel of er een stok tussen je enkels zit bevestigd, want je kunt geen centimeter verschuiven. Blijkbaar wordt het touw vastgemaakt aan de stok, want je benen blijven in de lucht hangen en je voelt het trekken aan je armen. Je probeert het uit en zoals je al verwachtte komen je benen verder onder spanning wanneer je je armen beweegt. Je voelt dat zij aan het voeteneind van het bed naar je toe komt, doordat het matras daar indeukt.

Je voelt je kwetsbaar. Het gewicht dat aan je balzak hing wordt verwijderd, maar je blijft een omsloten gevoel houden. Er zit kennelijk nog steeds iets omheen. Dan voel je dat er aan getrokken wordt. De spanning is groot, vermindert niet. Dan voel je haar handen over je benen glijden. Onbewust beweeg je je benen, waardoor je balzak nog verder onder spanning komt te staan. Kennelijk zit die nu ook verbonden aan je benen. Haar handen verdwijnen weer en het is even stil voor zij zegt: "Ben je er klaar voor?"

"Ja Meesteres". Het is er uit voor je het weet. Je twijfelt of je er inderdaad wel klaar voor bent. Waar ben je klaar voor? Je weet niet wat je te wachten staat. Het doet er echter niet meer toe. Je bent al te ver om nu nog af te haken. Je durft niet te vragen wat zij nog voor je in petto heeft, wilt het ook niet weten eigenlijk. De spanning maakt dat iedere vezel van je lichaam op scherp staat. Misschien is het beter om alles los te laten en je gedachten uit te schakelen die op dit moment weer de overhand dreigen te nemen.

"Dat hoor ik graag, je zult er geen spijt van krijgen". Haar stem klinkt zacht, heel dicht bij je oor nu. Langzaam strijken haar handen over je gezicht. "Laat het van je afglijden, laat het los, laat je wegzweven". Indringend, die stem, zij leidt je langzaam weg van je gedachten en je voelt je met iedere beweging van haar handen over je voorhoofd en je hals dieper wegzakken. Haar stem wordt zachter naarmate je verder wegdroomt en je de spanning uit je lichaam voelt zakken.

De strelingen van haar handen stoppen, maar het ritme van haar stem zorgt er voor dat je je lekker kan blijven ontspannen. Dan voel je haar handen over je benen en je billen gaan, cirkelend, plagend, dan weer druk uitoefenend, dan weer streelzacht. Het maakt je gek, wat is ze van plan? Je hoort haar iets pakken, je voelt nu ook dat er maar één hand over is die je betast. De andere hand komt weer terug, maar glijdt nu soepel over je huid, alsof je ingesmeerd wordt terwijl je op het strand ligt.

Nu gaan er twee gladde handen over je billen, af en toe een vinger door je bilnaad die je je spieren meteen doet aanspannen. "Shhhh", hoor je haar stem weer. Je doet je best je te concentreren op het ontspannen van je spieren, op te gaan in het gevoel. Steeds vaker komt er een vinger los van de handen om je te verkennen, zich een weg naar binnen zoekend. Je geniet nu je eenmaal in staat bent je over te geven en je spieren te ontspannen. Steeds meer vingers lijkt het wel en dan opeens ook iets wat koeler aanvoelt.

In hetzelfde ritme gaat het mee in en uit, rond en rond, steeds verder, steeds dieper. Tot het gevoel van gevuld zijn je doet zuchten, omdat het niet meer verdwijnt, maar op zijn plaats blijft. De handen blijven doorgaan met strelen, kneden, zoeken, verkennen. Nu gaan ze naar je benen en weer terug, steeds hoger tot zij bij je enkels is aangekomen. De handen verbreken het kontakt met je huid. Je voelt je verdeeld tussen geluk en teleurstelling. Opeens voel je het apparaat in je groter worden, tot je het idee hebt dat het je misschien wel teveel zou kunnen worden.

Het gevoel maakt dat je niet eens in de gaten hebt dat je armen worden losgemaakt van de stok die tussen je benen zit. Je voelt dat je benen worden neergelegd. Lekker, je spieren krijgen weer even rust. Je armen worden boven je hoofd gelegd en daar vastgemaakt. Languitgerekt lig je nu, gevuld, te wachten op wat komen gaat. Je voelt haar handen over je borstkas gaan, wat maakt dat je weer wegzweeft.

Ze pakt weer je tepels, speelt er mee, trekt er aan, plaagt je door dan weer de ene, dan weer de andere te pakken. Zij pakt één tepel vast, houdt hem langer vast. Je voelt dat haar andere hand ook in de buurt is van je tepel. Dan voel je een scherpe pijn, die heel langzaam overgaat in een doordringend gevoel. Je tepel wordt samengeknepen met een konstante druk, terwijl haar hand er rondomheen blijft strelen. Je andere tepel is nu aan de beurt, hetzelfde ritueel, eerst trekken, vasthouden, weer dat gevoel. Intens. Haar handen die je weer strelen verleggen je aandacht iets en langzaam wen je aan het gevoel van de klemmen.

Je voelt dat de opwinding van je lichaam steeds duidelijker wordt. Nu je zo ligt, je bewust van je naaktheid, komen de momenten van het voelen van haar huid tegen jouw huid weer boven. Het lijkt of je ieder moment kan ontploffen. Nog niet eerder heb je je zo opgewonden gevoeld. Je weet dat er nog meer gaat komen, je voelt het. Je kunt niet wachten op de ontknoping, maar je wilt die ook zo lang mogelijk uitstellen. De veelheid aan prikkelingen maakt dat je je steeds minder in staat voelt om je op afzonderlijke delen van je lichaam te concentreren. Je hele lichaam is één grote erogene zone geworden.

Je hoort het geluid wat je herkent als het rammelen van de ketting van de hond die je vroeger hebt gehad. Je bent één en al aandacht. Je voelt de koude van het metaal op je buik, wat maakt dat je hem intrekt. Die beweging maakt je weer bewust van het feit dat er iets in je buik zit. Het prikkelt je, je probeert je heupen te bewegen, wat weer tot gevolg heeft dat je je realiseert dat ook je balzak nog vastzit. Iedere beweging die je maakt lijkt weer een ander gevoel teweeg te brengen. Je geniet er van. Kreunend, kronkelend voor zover je daartoe in staat bent geniet je intens.

"Zo, dus je wilt wat meer aktie?" hoor je haar nog zeggen. Dan hoor je een licht brommen, terwijl het ding in je begint te trillen. Je hebt het idee dat je gek wordt. Je hebt het idee dat je erectie ondertussen zo groot als een boomstam moet zijn. Je kreunt en je gedachten waaieren uit naar verten die je niet meer kunt beschrijven. Doodstil liggend nu, maar heel je lichaam lijkt te bewegen. Tot in je vingertoppen en je tenen.

De ketting beweegt, speelt over je buik en je borstkas. Wanneer hij de klemmen raakt voel je je tepels weer zinderen. Je voelt dat één van de klemmen wordt vastgepakt, je hoort en voelt de klik vrijwel tegelijkertijd. De ketting trekt een spoor naar je buik en weer omhoog naar je andere tepel. Daar wordt de andere klem aan de ketting vastgemaakt. Zij tilt de ketting op en speelt er even mee, zodat je niet meer weet waar je het zoeken moet. Je hoort haar lachen: "Je bevalt mij wel kleintje." hoor je haar zeggen.

Zij geeft een zacht rukje aan de ketting zodat je tepels even worden uitgerekt. Dan beweegt zij de ketting zo dat hij in een V komt te liggen. Hij komt precies tot de aanzet van je balzak, alsof hij op maat gemaakt is voor je. Daar blijft het koele metaal liggen, zodat het weer wat lichaamswarmte kan absorberen. Nadat de echo van het rammelen van de ketting uit je gedachten is verdreven, spits je je oren om te luisteren naar haar bewegingen.

Zij loopt om het bed heen, pakt iets waar zij een dop af schroeft en komt dan op het bed zitten. Zij neemt plaats tussen je benen, daarmee een beetje druk zettend op hetgeen jouw balzak met de stok tussen je benen verbindt. Heel langzaam proef je de sensatie van de pijn die het je geeft. Je hoofd gaat langzaam achterover terwijl je geniet. Dan voel je iets heel kouds op de huid van je balzak. De masserende vingers geven je een hele intense sensatie in kombinatie met de temperatuur.

Na verloop van tijd voel je de hitte komen, steeds dieper, steeds intenser. Niet echt pijnlijk, meer alsof je tegen een warme kruik aanligt die je diepe warmte geeft. Dan voel je dat haar vingers zich bezighouden met iets wat om de bovenkant van je zak sluit. Het lijkt wel of er spijkers in zitten. Zo'n zelfde riempje legt zij nu rond je penis aan. Er moet een verbindingsstukje tussen die twee zitten, want je voelt dat de ketting zich heeft gespannen.

Haar handen komen weer tot leven op je borstkas, waar zij in cirkelende bewegingen rond je tepels je huid straktrekt. Die beweging maakt dat de ketting beweegt, zodat de bandjes met de spijkers weer bewegen, zodat je gaat kronkelen, zodat je voelt dat je balzak wordt uitgerekt, waardoor er weer spanning op de ketting komt te staan, zodat je voelt dat je tepels weggetrokkken worden... Een visueuze cirkel van genot, die je maar al te graag in stand wilt houden.

Zo lig je een tijdje te kronkelen en te draaien. Totdat zij je maant om stil te liggen. Je kunt een zucht van teleurstelling niet onderdrukken wanneer je gehoorzaamt aan haar wens. Tot je grote genoegen voel je echter nog steeds ieder deel van je lichaam wat met elkaar is verbonden kloppen en branden alsof je nog steeds ligt te kronkelen. Je kunt je nu beter concentreren op de afzonderlijke delen, omdat je aandacht niet wordt afgeleid door onverwachte andere prikkelingen.

Door deze verkenningstocht van je lichaam heb je niet gemerkt dat zij anders is gaan zitten. Daar kom je achter wanneer je voelt dat zij met haar borsten over je buik aait, in de richting van je borstkas. Je verlangen laait op wanneer je voelt dat zij haar enkels over je liezen legt. Terwijl haar tepels de jouwe raken, begint zij met haar voeten je balzak te masseren. De spijkertjes, de ketting, de warmte van de huid, alles is weer in beweging. De opwinding die het voelen van haar lichaam met zich meebrengt wordt steeds groter.

Je probeert je heupen te bewegen, in een poging om de bewegingen van haar voeten te beïnvloeden. Je voelt haar adem langs je wang strijken en hoort haar stem weer: "Vanaf nu mag je je lichaam niet meer bewegen. Dat recht is aan mij voorbehouden." Hoewel het geen vraag was hoor je jezelf toch "Ja Meesteres" zeggen. Je doet je best om stil te blijven liggen zoals zij van je verlangt, maar inwendig maak je een wereldreis in een luchtballon.

Haar borsten strelen van boven naar beneden, steeds even plagerig langs de klemmen die op je tepels staan. Je voelt haar vocht druppelen en het maakt je haast gek van verlangen. Het lijkt uren te duren en je drijft steeds verder weg. Je ademhaling gaat onregelmatiger, je hoofd gaat als vanzelf achterover, je mond open om af en toe een kreun te laten ontsnappen.

Dan voel je een vochtige warmte langs je eikel strijken. Je bent zo opgewonden dat je penis opwipt van verlangen. Langzaam voel je de warmte naar beneden gaan, naar boven, naar beneden. Je denkt dat je gek wordt. Je wilt niets liever dan die warmte overal voelen, diep in haar zijn. Je mag niet bewegen, waarom heb je daarin toegestemd, vraag je jezelf af. Als je armen niet vast zouden zitten, zou je jezelf wel voor je hoofd kunnen slaan.

Ineens voel je je verlaten. Je voelt nog haar enkels over je liezen liggen, anders had je durven zweren dat zij in het niets was verdwenen. Dan opeens krijg je waarnaar je al die tijd al verlangt, maar waar je niet meer op had durven hopen. Heel langzaam voel je je penis diep in haar glijden. Je geniet van de zachtheid, de warmte, de soepelheid. Op het diepste punt zit je nu, waardoor de spijkertjes en de ketting weer worden gestimuleerd. Je hele lichaam doet mee, iedere vezel voelt haar aanwezigheid.

De verleiding is groot om te bewegen, je te bevrijden van de spanning die nu al zo lang in je lichaam zit. Alles wat je hoort is: "Shhhh." Je vraagt je af: "Wat nou, shhh?" Maar op datzelfde moment voel je dat haar spieren zich bewegen, langzaam, steeds sneller en sneller. Dan stopt ze. Je slaakt een diepe zucht. Je wilt je mond opendoen om commentaar te gaan leveren, maar voelt haar vinger op je lippen. Je doet je mond open en voelt haar vinger over je lippen bewegen, zich natmaken en nog een rondje draaien.

Je kunt de verleiding niet weerstaan om haar vinger te kussen, met je tong te beroeren, in de hoop haar te behagen, zodat zij verdergaat waar zij was gebleven. De natte vinger voel je nu op je borst rond je tepel, een andere vinger heeft je mond bereikt en deze speelt hetzelfde spelletje met je lippen en je tepel. Zo intens heb je nog nooit de aanraking van een enkele vinger beleefd. Terwijl de cirkels die haar vingers nu maken steeds kleiner worden, begint zij weer langzaam te bewegen.

De reis in je luchtballon gaat verder, hoger en hoger, over toppen die je ooit eerder zag, maar nu slechts speldeprikjes in de diepte lijken. Je laat je meevoeren op de golven, steeds verder, steeds hoger. Je lichaam danst terwijl je stilligt. In een perfect samensmelten van prikkelingen en sensaties, voel je de ontlading aan komen rollen als een golf in de verte, die steeds dichterbij komt, steeds hoger, sterker, tot je je erdoor laat overspoelen. Je laat je meesleuren in de stroming, wordt mee de diepte in gesleurd alsof je in een draaikolk zit.

Zo zak je langzaam weg in je eigen gevoel, intens tevreden, ontspannen. Opgesloten in jezelf, de wereld slechts aanwezig alsof je diep in een kamer met watten bent weggestopt. Je voelt heel in de verte dat zij van je afgaat, je losmaakt, streelt, in haar armen houdt. Je legt je hoofd tegen haar borsten en je geeft je helemaal over aan de warmte van haar armen om je heen.

Wanneer je wakker wordt, kijk je verward om je heen. Je voelt de satijnen lakens en strijkt over de gladde stof. Dan richt je je op en kijkt naar je bed. Naast je op het kussen vind je een rode roos, met een kaartje er aan. Met trillende handen pak je de roos en ruikt er aan. Dan lees je het kaartje en je hart maakt een sprongetje wanneer je het regelmatige handschrift leest: "Welkom thuis".