Vrijdagmiddag... 10 voor 4, nog maar 1 uur en 10 minuten en dan naar huis....

*piep*piep*piep*

Dat geluidje komt me bekend voor. Betekend dat ik een SMS hebt gekregen... Maar van wie? Ik kijk snel op mijn gsm, en zie dat het sms-je afkomstig is van mijn Meesteres. Vol spanning lees ik wat ze te schrijven heeft... Het is maar een kort bericht: "Er staat om stipt 5 uur een zwarte auto voor je kantoor, instappen en gehoorzamen! X" Oke.. Niet naar huis dus.. Maar waar dan heen? Waar zou die auto mij dan heen gaan brengen? Afwachten maar, ik heb vertrouwen.

Ik kijk op de klok.. Shit, het is al half 5.. Wat heb ik dan zitten doen in die 40 minuten? Dagdromen? Even probeer ik tot rust te komen, zodat ik nog een klein beetje werk kan doen...

Helaas, mijn chef komt binnenlopen en ziet blijkbaar iets.. Ze vraagt: "Alles in orde?"

Ik stamel "Ja.. ja hoor, alles goed."

Mooi zegt ze en wil weer weggaan. Opeens schiet haar schijnbaar wat te binnen, want ze draait zich in de deur nog even om en zegt met een vage glimlach tegen me: "O ja, die week vakantie die je gevraagd hebt is in orde. Fijne vakantie en tot over een week." Voor ik iets terug kan zeggen, geeft ze me een knipoog, draait om en is verdwenen.

Vakantie gevraagd? Ik? Ik kan het me niet herinneren.. Het zal wel goed zijn. Vertrouwen is nog steeds het sleutelwoord. 10 minuten voor 5, tijd om op te ruimen. Ik berg alles netjes weg en zie dat ik nog 2 minuten over heb voor ik geacht word in die zwarte auto te stappen. Ik trek - zenuwachtig als ik ben - bijna mijn jas verkeerd aan. Maar het lukt me, en stipt om 5 uur stap ik naar buiten. Er staat maar een auto op de parkeerplaats.. een zwarte.. een limousine nota bene! Met knikkende knieën loop ik er heen.

De chauffeur stapt uit en houd het portier voor me open: "Stap maar in." Ik stap in en we rijden weg naar een voor mij onbekende bestemming. Waar zou ik heengebracht worden? Ik zit vol vragen, maar kan ze aan niemand stellen.... Ik kijk om me heen achterin die grote limousine. Mijn koffertje, een grote tas, niet van mij. Ik had enkel mijn koffertje bij me.. Voor me, een klein plateautje, met een glas erop.. tegen het glas staat een enveloppe met mijn naam erop. Met trillende vingers pak ik de enveloppe en maak hem open.

"Zo, slaafje van me! Je hebt dus besloten te luisteren naar mijn opdrachten? Die week vakantie heb ik trouwens voor je geregeld.... Heb wel een smoes moeten verzinnen, maar het is me geloof ik wel gelukt. Je hebt nu nog de kans om van hetgeen komen gaat af te zien, maar dat betekend dan ook dat je mij nooit meer zien zal. Wil je hier niet mee doorgaan en een weekje gewoon vakantie hebben? Tik dan op de ruit van de chauffeur... Als je besluit door te gaan, dan brengt de limousine je naar een vakantiehuis, alwaar ik op je zal wachten en waar je een aantal verassingen zal krijgen die je vast wel bevallen. Trek je pak uit en hetgeen je in de tas vind weer aan. Ik verheug me erop je straks te zien!
X"

Met trillende handen begin ik mijn knoopjes los te maken. Het kost me moeite om rustig te blijven... De gedachte om op het raampje te kloppen is niet eens bij me opgekomen... De reactie van mijn chef is nu beter te begrijpen. En die week vakantie is me nu ook duidelijk. Eindelijk.. alle knoopjes zijn los, ik trek alles uit, stond tenslotte in de brief. Ik open de tas die ik ondertussen naast me op de bank heb gezet. Ik vind een hoop leer, bij nadere inspectie blijken het een broek, een shirt en een flinke stapel boeien te zijn. Ook vind ik een aantal hangslotjes in de tas. Kort, heel kort, vraag ik me af waar de sleutels zullen zijn. "Niet belangrijk," flitst het door mijn hoofd. "Ik ga alles aantrekken en ontdek dat ik het volgende aan heb: een zeer strakke zwarte leren broek en een zwart leren 'T-shirt'. De broek laat mijn kruis helemaal vrij. Het leer van de autobank voelt koel onder mijn kont. Ik bekijk de boeien eens wat beter en kom tot de ontdekking dat het pols- en enkelboeien zijn, evenals een forse halsband en een blinddoek. Ik besluit de blinddoek als laatste om te doen en af te sluiten.. "Afsluiten? Ja afsluiten... Alle boeien zijn bestemd om afgesloten te worden met een slot, anders blijven ze niet zitten."

Op dat moment schuift de chauffeur het raampje omlaag, geeft me een korte ketting aan en zegt: "Deze dien je tussen je enkelboeien te bevestigen." Voor ik de kans heb om antwoord te geven doet hij het tussenraam weer omhoog.

Ik besluit te doen wat er me gezegd wordt en bevestig de enkelboeien, met de ketting ertussen. Mijn enkels kunnen nu niet verder dan 30 of 40cm van elkaar vandaan. Dat belooft wat, als ik straks moet uitstappen en lopen. Mijn opwinding, die al sinds het SMS-je aan het groeien was, is nu toch wel zeer duidelijk aanwezig. Als mijn boeien eenmaal allemaal gesloten zijn, breng ik mijn blinddoek aan en doe deze ook op slot, zodat ik hem ook niet meer kan afnemen. Nu zie ik helemaal niets meer. Naar buiten kijken ging toch al niet omdat de ramen geblindeerd zijn, maar nu zie ik écht helemaal niets meer en moet ik geduldig afwachten wat er gaat gebeuren.

We rijden nog steeds, ik begin mijn besef van tijd kwijt te raken... Hoe lang rijden we nu al? Na één of twee uur rijden stoppen we eindelijk...

Ik hoor het portier open gaan en voor ik kan bewegen ruik ik het parfum van mijn Meesteres. Ze zegt: "Dus je hebt besloten voor de verrassing te gaan en mij voor altijd te blijven dienen?" Ik kan enkel knikken... "Maar ik zie wel dat je niet alle opdrachten hebt gevolgd en dat je je halsband niet hebt omgedaan."

"Shit! denk ik, "vergeten."

Snel pakt Ze de halsband en sluit hem rond mijn nek. Hij past precies, maar voelt erg vreemd. Hij is zo groot.. ik voel hem zowel van boven aan mijn nek, als vanonder bij mijn schouders. Mijn Meesters vraagt: "Zal je vanaf nu precies doen wat er gezegd wordt?"

Ik wil knikken, maar de halsband voorkomt het... Benepen komt mijn "Ja Meesteres" eruit.

"Stap dan maar uit," zegt Zij zachtjes tegen me en Ze pakt mijn hand om me te helpen. Eerst naar de deur schuiven en dan draaien. Anders kom ik in de knoop met de ketting tussen mijn enkelboeien. Eenmaal buiten de auto, boeit Ze ook mijn handen achter mijn rug en neemt me mee een huis binnen. Ze dwingt me om op mijn knieën in de kamer te gaan zitten, en doet me mijn blinddoek af. Ze gaat voor me staan en dwingt me Haar aan te kijken. Om dit te doen moet ik in zijn geheel wat achterover leunen om tegen Haar op te kunnen kijken.

Ze zegt tegen me: "Welkom op je vakantie. Niet enkel zal dit vakantie zijn, ook staan er een aantal dingen te gebeuren waar je al lange tijd op wacht en waarvan jij hebt aangegeven dat je het graag zou willen..."

"Oeps... Wat heb ik Haar ook allemaal alweer verteld? Zou mijn grootste wens nu eindelijk ook uitkomen?"

Ze spreekt verder: "Morgenochtend nemen ze je maten op, dan is overmorgen je kuisheidsgordel klaar.."

Kuisheidsgordel? denk ik. "YES! Eindelijk is het dan zover. Waar we het al jaren over hebben, gaat dus eindelijk gebeuren, ik krijg een kuisheidsgordel!"

"Verder," zegt ze, "zal ik je deze week ook eens flink trainen, zodat je álles aankunt."

Mijn hoofd loopt over en ik kan niets anders doen dan Haar verliefd aankijken.

Ze maakt mijn polsen los en zegt: "Kom, dan gaan we aan tafel. Je zult wel hongerig zijn."

Galant en braaf subje als ik ben, schuif ik eerst de stoel van mijn Meesteres aan en loop dan om de tafel om te gaan zitten. Ik ga zitten en spring direct weer terug op...

"Zitten, jij!"

Snel ga ik terug zitten. Er ligt een cocosmatje op die stoel en dat prikt! Nog niet zo zuinig ook. Ondanks dat ik wat ongemakkelijk zit, is het eten uitstekend en komt het toetje sneller dan gedacht. Omdat mijn Meesteres na het eten nog even wil uitrusten en tv kijken, heb ik de eer om voor voetenbankje te spelen, wat ik ook vol trots doe. Rond 12 uur vind mijn Meesteres het welletjes en ze besluit dat het tijd word om te gaan slapen. Voor de nacht wordt ik vastgelegd in het bed, mijn handen boven het hoofd en mijn benen ook vast aan de onderzijde...

"Slaap lekker," zegt Ze nog...

De volgende ochtend wordt ik ruw uit mijn slaap gewekt door een bijtende pijn in mijn tepels... Meesteres vond het leuk om mij daar even mee wakker te maken. Wakker ben ik, dat is zeker. "Hup, opstaan jij, je hebt nu lang genoeg geluierd!" Snel sta ik op en ga ik met Haar mee naar de tafel.

Na het ontbijt moet ik met mijn Meesteres mee naar een ander gebouw dat op het terrein van het vakantiehuisje staat, het lijkt zelfs wel een heel bungalow-park. In de tussentijd zie ik nog meer slaafjes en slavinnetjes lopen. Sommigen met kuisheidsgordel, anderen met ander dingen op of aan hun lijf. We lopen naar een gebouw ergens aan het begin van het terrein. Op de deur staat: 'werkplaats - kuisheidsgordels'. Binnen zit er een slavin achter een balie, die vraagt of ze mijn Meesteres kan helpen. Mijn Meesteres zegt dat we een afspraak hebben om 10 uur. De slavin zegt dat mijn Meesteres plaats kan nemen, ik word nog steeds genegeerd.

Een paar minuten later komt er een man naar mijn Meesteres en zegt: "Zou U mij willen volgen? U kunt uw slaaf meenemen of hier laten."

Mijn Meesteres is zo goed om mij mee te nemen. Eenmaal in de spreekkamer, wordt ik van onderen volledig opgemeten. Alle maten willen ze weten, het moeilijkste was de maat van de stijve penis (voor mij dan) want klaarkomen was uiteraard niet toegestaan. Nadat de maten genomen zijn, gaat de man achter zijn bureau zitten, met een ander formulier voor zich. Ik heb nog een aantal vragen zegt de man. De enige vraag (en het antwoord erop) die bij mij is blijven hangen, is wat voor soort kuisheidsgordel mijn Meesteres voor mij wenst.

Het antwoord van mijn Meesteres is simpel: "De zwaarste die u heeft, met alles erop en eraan."

*slik*. Hier had ik nu niet direct op gerekend, maar toch de gedachte wind me wel op... De man verteld mijn Meesteres dat de gordel de volgende ochtend om dezelfde tijd gereed is en dat ik de rest van de week gergeld terug moet komen om alles te laten controleren. Hij wenst mijn Meesteres voor de rest van de dag veel plezier.

Als we naar buiten lopen zegt mijn Meesteres tegen me: "Nu zal ik me eens even met jou gaan bezighouden.. Je hebt nog wat straf tegoed."

Gewillig volg ik Haar naar een ander gebouw, dat een flinke speelruimte blijkt te bevatten. Snel word ik vastgebonden aan het andreaskruis en al even snel voel ik de zweep op mijn rug branden. Slag op slag volgt. Mijn rug brand.. Toch is én blijft het lekker..."

De rest van de dag gaat snel voorbij. Wat er allemaal gebeurd weet ik niet, fijn is het wel!. Al veel te snel is het avond en tijd om te gaan slapen. Eenmaal in bed fluistert mijn Meesteres: "Nu heb je nog één kans. Als je nog wilt klaarkomen, zal je dat nu moeten doen! Morgen kan het niet meer..."

Ik grijp mijn kans inderdaad en die avond hebben we lang en vurig sex. Ik overweldig mijn Meesteres, neem het heft in handen. Ik presteer het om die nacht 3 keer klaar te komen: een unicum!

Veel te snel is het alweer 10 uur 's ochtends, tijd voor onze volgende afspraak in de werkplaats. Met de moed die langzaam in mijn schoenen zakt, volg ik mijn Meesteres erheen. Veel te snel naar mijn zin staan we weer voor de deur en nog veel sneller dan gisteren zijn we aan de beurt. Weer in diezelfde kamer, bij diezelfde man. Op zijn bureau liggen een hoop metalen delen: mijn kuisheidsgordel... en alle extra's die erbij horen. Dat ik dit van mijn Meesteres krijg... Ergens kan ik mijn geluk niet op, het is zo'n prachtig cadeau. Aan de andere kant ben ik bang hoe het zal zijn, niet meer zelf beslissen wanneer ik aan mijn geslacht kom. Zonder veel commentaar pakt de man de gordel en laat hem aan mijn Meesteres zien. Zij geeft hem aan mij en zegt me dat ik hem om moet doen.

"Dat zal niet gaan" zegt de man, deze gordel kan je niet zelf omdoen. Hij helpt me in de gordel. Strak zit het. Met mijn handen ga ik over het gladde staal van de gordel. Ik voel niets, ik kan nergens aankomen. En dan te bedenken dat er nog een berg extra's op dat bureau liggen. Die worden in een tas gedaan en mijn Meesteres neemt de tas mee, als wij weer naar buiten gaan. Nu is het officieel, ik kan niet meer klaarkomen, zelfs als ik zou willen... Mijn meesteres zegt dat we de rest van de week allerlei activiteiten zullen ondernemen, zodat ik kan wennen aan de gorel en dat er indien nodig aanpassingen gemaakt kunnen worden.

Aanpassingen aan de gordel blijken niet nodig. Ik ben degene die zich moet aanpassen. Een stijve krijgen is niet meer mogelijk en klaarkomen is al helemaal onmogelijk nu ik in die gordel zit. In de loop van de week speelt Ze ook met de verschillende extra's... Er zijn er twee bij, die ik jullie als lezer niet kan onthouden... De eerste is de buttplug; deze kan achteraan de gordel bevestigd worden en is door mij met geen mogelijkheid te verwijderen. Of ik het dus leuk vind of niet, als mijn Meesteres hem heeft ingedaan zal ik hem moeten dragen. Het andere extraatje wat mijn Meesteres schijnbaar heel leuk vind om te gebruiken, is een soort afstandsbediening die, afhankelijk van de stand die Ze gebruikt, mij een tintelend gevoel geeft. Maar dit kan oplopen tot een niveau dat het echt pijn doet... De verschillende extra's kunnen ook gecombineerd worden. Toch vind ik het wel fijn om zo door mijn Meesteres onder controle gehouden te worden. Veel te snel is naar mijn idee deze fijne week weer voorbij...