Brieven aan Martine

Voorwoord

Een vijftiental jaren geleden las ik een erotisch artikel in de Playboy dat raakvlakken had met S.A.- beleving. Deze afkorting staat voor Seksueel Avonturisme en verderop leg ik uit waarom ik aan deze omschrijving de voorkeur geef boven S.M - beleving. Dit artikel wakkerde mijn eerste nieuwsgierigheid aan om meer over dit onderwerp te willen weten.

Mijn ervaring dat je als avontuurlijke vrouw uitgekeken kunt raken op wat je met uitsluitend gangbare seks kunt beleven zal ongetwijfeld de oorzaak zijn geweest. Voorzichtige probeersels binnen mijn relatie met dingen die met S.A te maken hebben versterkten mijn belangstelling. Daarna brak er een periode aan van een aantal jaren waarin ik het om een aantal redenen belangrijk vond om mijn zicht op de wereld en op mensen te verruimen en waarin ik mij heel intensief met vele uitingen van S.A. actief bezig heb gehouden.

Eenmaal - en met hervonden overtuiging - weer terug binnen de beschermende omgeving van mijn relatie en huiselijke omgeving is S.A. - beleving een blijvend onderdeel geworden van onze seksuele belevingswereld in die vormen waarin het bij ons past. Om een aantal redenen ben ik doorgegaan met het leggen en onderhouden van kontakten met mensen die net als ik voor dit onderwerp interesse toonden. Een van die contacten betrof "Pieter" van wie ik na verloop van tijd hoorde dat hij getrouwd was met zijn vrouw "Martine" en dat hun relatie in seksueel opzicht - verder was het een heel hecht koppel - was verstoord doordat het onderwerp S.M. waartoe hij zich in de onderdanige rol hevig voelde aangetrokken onbespreekbaar was gebleken.

Wat toen volgde laat zich het best illustreren door de brief die zij na verloop van tijd stuurden naar de redactie van het Nederlandse S.M.-blad Massad en die als volgt luidde:

Heel verheugend een positief bericht van een van onze lezers over een van onze adverteerders te mogen horen. In dit opzicht graag meer reacties.

De inhoud van dit boek is voor een belangrijk deel tot stand gekomen door de contacten met Martine en Pieter. Het eerste deel bestaat uit de belangrijkste fragmenten van mijn brieven waarin ik haar destijds heb uitgelegd hoe ik tegen seks en tegen S.M. als specifieke uiting daarvan aankijk. En dit verschilde aanvankelijk duidelijk van haar opvattingen.

In dit eerste deel wil ik meer daarover laten weten.

Marion

---

Aan de lezer of lezeres:

Nu volgen een aantal brieven van mij aan Martine waarin ik haar heb uitgelegd hoe ik tegen seks en tegen S.M. aankijk en waarom ik denk dat dit in een aantal gevallen een aanvulling kan betekenen op de seksuele belevingen binnen een relatie

Ik kan niet weten welke lezer of lezeres met welke achtergrond en welke bedoeling dit boek wil lezen. Een van de redenen kan zijn, dat er binnen de eigen relatie, net zoals dit bij Martine en Pieter het geval was, geen eenheid van denken is over een omstreden onderwerp als S.M.

Maar al te vaak heb ik gehoord hoe problematisch het is om een relatie te hebben waarbij je samen oprecht probeert daarvan het beste te maken, maar dat dit wordt bemoeilijkt doordat beide partners verschillend denken over aspecten van seks.

Wanneer zulk verschillend erover denken een reden was om mijn boek te willen hebben, dan denk ik dat het goed is dat degene die het minst problemen heeft met het onderwerp S.M. eerst eens doorleest wat ik in de verschillende delen heb te vertellen.

Hij of zij kan dan namelijk tot de conclusie komen dat het verstandiger is om hier en daar een aantal bladzijden te verwijderen en bij een van de volgende delen te voegen omdat daarin dingen staan die nog te vroeg zijn om in het eigen stadium van samen erover denken en praten te betrekken.

Martine kon dit wel, maar dat wil nog niet zeggen dat iedereen op dezelfde manier als zij daarvoor ontvankelijk is.

Wanneer twee mensen proberen om met elkaar tot meer overeenstemming te komen over een teer onderwerp dan is dat moeilijk zo niet onmogelijk wanneer men zich al met een reeds vaststaande mening heeft ingegraven.

Dit deel van mijn boekwerk mag dan weliswaar het meest dunne exemplaar zijn, ikzelf denk dat het voor sommige partners wel eens het meest belangrijke kan zijn. Dit kan echter alleen wanneer men bereid is om voor gedachten van een ander open te staan en deze op zich in te willen laten werken.

---

Lieve Martine,

Natuurlijk wil ik jou vertellen hoe ik over seks en S.M. denk. Maar dat wordt best een lang verhaal, dus ga lekker onderuit zitten en neem de tijd ervoor om te proberen mij te volgen.

Het begint met dingen uit het verleden, want die horen erbij. Ik denk namelijk dat je seksuele uitingen moet zien binnen het totaal aan normen en waarden, in een woord "de moraal" zoals wij die met een zwaar woord hebben leren kennen en waarover ons is geleerd om volgens die moraal te leven.

Deze moraal vindt haar belangrijkste oorsprong in de Rooms-Katholieke kerk en in de Protestantse kerken die zich daarvan hebben afgesplitst. Ikzelf ben katholiek opgevoed en daarbij is mij geleerd welke normen en waarden men voorstaat. Deze werden en worden nog steeds vastgelegd in de katholieke moraaltheologie.

Ik heb - als erfstuk - nog een exemplaar liggen dat naar de vijfde Duitse uitgave voor Nederland en België werd bewerkt en in 1935 - dus kort voor de Tweede Wereldoorlog - is herdrukt en wat hierin staat is nog steeds van kracht.

De tien geboden zul jij op school ook wel uit het hoofd hebben moeten leren en dan weet je mogelijk nog dat het zesde gebod de kuisheid betreft. Ik zal je besparen wat er volgens de katholieke moraal tot op de dag van vandaag allemaal niet mag.

De opsomming van inwendige en uitwendige zonden tegen de kuisheid beslaat zo'n twintig pagina's. Enkele voorbeelden. Een ongehuwde - ongehuwd samenwonen mag dus niet - begaat al zware zonde met tongzoenen en alles dat verder gaat, zoals seks voor het huwelijk valt onder de categorie zware zonden tot doodzonden.

Getrouwd zijn en seksueel contact met elkaar hebben, zonder het rechtstreekse doel van voortplanting, dus alleen maar voor het plezier is ook zware zonde. Zware zonden niet gebiecht, voordat je dood gaat, betekent branden in het vagevuur voordat je naar de hemel mag en bij doodzonden eeuwig branden in de hel.

De leider van de katholieke kerk, de Paus, keert zich, namens het leergezag dat hem onfeilbaar heeft verklaard, met uitzondering van periodieke onthouding tegen elke vorm van geboortebeperking, dus ook tegen het gebruik van voorbehoedmiddelen. Aan geboortebeperking doen met gebruik van condooms is vandaag de dag nog altijd doodzonde. Ongeacht het aidstijdperk dat wij hebben betreden.

Je zult het met mij eens zijn Martine dat die visie op geen enkele manier meer aansluit bij de maatschappij zoals wij die thans kennen. Het merendeel haalt de schouders op over zulke achterhaalde onzin. En het lijkt niet de moeite waard om daarbij ook nog maar een moment langer stil te staan.

Toch doe ik dat door te vragen je te realiseren dat er sinds de tweede wereldoorlog, in vijftig jaar tijd, een revolutie in het seksuele denken heeft plaatsgevonden.

Wij hebben een heel ander gedachtepatroon ontwikkeld dan dat van onze voorouders en ouders. Zij kregen vanuit de kerk voorgekauwd wat allemaal niet mocht en accepteerden dat kritiekloos.

Daarin schuilt een gevaar. Hitler - Duitsland heeft ons veel geleerd over het opleggen van de wil door slechts enkelingen aan de massa. Kijk maar naar de filmbeelden met de massahysterie die hij wist op te roepen, waardoor stadions vol mensen met de arm schuin omhoog "Sieg Heil" riepen. Van hen kreeg hij zijn oorlog.

Ik kan mij als jouw reactie hierop voorstellen dat dit niet vergeleken mag worden met een kerk die liefde predikt. Daar stel ik tegenover dat de weg naar de bekering tot het Christendom er een was van gruwelen met de Spaanse Inquisitie als slechts een enkel voorbeeld.

Met de naam van God op de lippen is met veel bloed aan de handen ernaar gestreefd om doelen te bereiken. De moraal werd erin geranseld.

Dit stemt tot nadenken over wat onze grootouders en ouders destijds is voorgehouden. Wijzelf hebben via onze ouders en leraren op school, die met dit moralistisch denken waren grootgebracht dit denken ook leren kennen en dit heeft onze gedachtevorming heel wezenlijk beïnvloed.

Ook jij kunt je mogelijk nog herinneren dat er een filmkeuring bestond die bepaalde vanaf welke leeftijd je een film mocht bekijken en dat films in bioscopen werden ontraden omdat er bloot in was te zien.

Pas dertig jaar geleden kwam er televisie in zwart - wit op nog maar een enkele zender. Kijk nu naar de TV en naar wat op nagenoeg alle zenders te zien is aan seks. Aan de ene kant zijn wij opgevoed met oude normen en waarden en aan de andere kant hebben we kennis gemaakt met allerlei technische, medische en sociale ontwikkelingen van na de tweede wereldoorlog die een enorme invloed op ons hebben gehad.

Hoe nu om te gaan met die veranderingen? Hoe om te gaan met wat wij van onze ouders en op school hebben geleerd en dat in de praktijk op zoveel punten volledig achterhaald blijkt?

Achterhaald bij ons in Nederland terwijl dit wereldwijd soms niet eens het geval is.

Homofilie is inmiddels in ons land al lang en breed geaccepteerd, wij kennen homo-huwelijken. Maar wie homofiel is in de Verenigde Staten wordt vandaag de dag nog altijd geweigerd bij het leger!

Hoe moet je of mag je in dit tijdsbeeld over seks denken? Er zijn genoeg boeken met seksuele voorlichting, maar die leggen je dingen uit over erogene plekjes, standjes e.d. Over hoe met de eigen seksualiteit om te gaan, wat wel kan en wat niet kan is weinig tot niets te vinden.

Wij kennen pornoshops waarin o.a. S.M. - blaadjes liggen met weet ik hoeveel plaatjes en verhalen.

Maar informatieve lectuur die je duidelijk maakt wat S.M. in feite betekent en waaraan je iets zou kunnen hebben om jezelf een oordeel erover te vormen is amper te vinden. Ik ben daarvoor naar verschillende bibliotheken en boekwinkels gegaan, maar heb niets gevonden dat daarop gericht is.

Informatie via de TV dan? Er wordt heel wat afgeneukt, ook bij onze nog altijd geloofsgebonden zenders die mee moeten doen vanwege hun klantenbinding. Ook zijlaten films zien met seks erin. Maar met S.M.?.

Hooguit krijg je eens wat S.M. - beelden voorgeschoteld die op van alles en nog wat betrekking hebben en waar je geen kant mee op kunt. Maar uitleg over S.M.? Niets.

Moet je dan seksboekjes, S.M. - boekjes gaan kopen om jezelf een mening te vormen? Dat lijkt op het eerste gezicht een goede mogelijkheid, maar die blijken een vergaarbak aan van alles en nog wat met vaak heel extreme uitingen.

Ik kan mij nogal wat mensen in mijn omgeving voor ogen halen van wie ik vermoed dat die bij het bekijken van zulke boekjes zouden reageren met: "Je kunt al meteen zien dat het allemaal rotzooi is en dus moet je dat veroordelen! " Om vervolgens met een air van zelfingenomenheid over hun wijsheid op de bank onderuit te zakken.

Tegenover zulke wijsheid staat dat wanneer ik in een homoblaadje kijk en zie dat mannen elkaar zoenen, pijpen en in de kont neuken, mijn gevoelens daarbij niet de prettigste zijn.

" De Wijze " op de bank zal ik daarover maar al te gemakkelijk horen zeggen: " Ja, maar dat zijn flikkers ". Zonder zich te beseffen dat het een categorie mensen betreft die wij niet mogen discrimineren, zelfs moeten respecteren om hun andere seksuele geaardheid en de niet meer dan logische uitingen die ze daaraan ook in seksueel opzicht geven.

Dan met andere mensen dan die "Wijzen" erover praten?

Hoewel dit in onze moderne samenleving anders lijkt, is seks in mijn ogen nog altijd een taboe, zelfs in de meest gangbare en geaccepteerde vormen. Er is iets vreemds mee aan de hand.

Want ik vind dat er iets niet klopt wanneer wij als mensen onder elkaar uitgebreid praten over allerlei dingen die een belangrijke rol spelen in ons leven, de baan, het huis, de kinderen, de was, het kapsel, de kleren, de auto, vakantie, sport-, hobby's en noem maar op.

Maar wat praten wij met elkaar over seks? Nooit. Ik houd dan even de jongens met hun versierverhalen of de giebelende meiden over hun eerste avontuurtjes erbuiten.

Wanneer praten wij, zodra wij eenmaal een vaste relatie hebben, met mensen in onze omgeving over onze seksuele belevingen?

Wanneer praten wij met elkaar over onze of andermans voorkeuren, hoe vaak wij en zij het doen en op welke manier, of pijpen of likken wel of niet fijn is, over de nieuwe standjes die men heeft leren kennen en wat daaraan zo opwindend is?

Zomaar een greep uit wat seksuele onderwerpen waarover je als mensen onderling eigenlijk even enthousiast zou moeten kunnen praten als over al de onderwerpen die ik zojuist noemde.

Daarmee bedoel ik te zeggen dat het vreemd is dat je mensen om je heen wel uitbundig hoort vertellen over het leuke programma dat ze op TV zagen, de fijne verjaardag en zo, maar nooit over het feit dat ze als voorbeeld de avond tevoren de wip van hun leven met elkaar hebben gemaakt.

Erg onlogisch vind ik. Want seks is toch een van de meer belangrijke dingen in ons leven, de seksuele beleving heeft toch een belangrijke plaats binnen de relaties?

Massaal zie je en hoor je om je heen dat relaties stuk lopen, maar hoogst zelden hoor je dat het samen geen fijne seks kunnen hebben de meest belangrijke oorzaak van verwijdering was en reden om naar een andere partner op zoek te gaan.

Degene die daarop zou willen zeggen dat seks niet zo bijzonder belangrijk is in ons leven wil ik vragen te kijken naar de omzetten van ettelijke miljarden guldens (alleen al aan geregistreerde omzetten bij ons in Nederland) via seksshops, seksbladen, 06 - lijnen, contactadvertenties, gespecialiseerde postorderbedrijven, videofilmverhuur, seksshows, escortservices, parenclubs en bordelen.

Wat dat aangaat zijn wij een schijnheilig volkje, wij geven kapitalen uit aan dingen die met seks te maken hebben, maar niemand om ons heen praat erover als iets van persoonlijke betekenis of laat merken in bepaalde zaken te zijn geïnteresseerd.

Alleen al aan opblaaspoppen worden er in ons land jaarlijks 600.000 stuks verkocht. Ooit van iemand uit jou omgeving gehoord dat hij zo’n ding heeft?

Dit alles maakt het binnen relaties vaak moeilijk om ruimte te creëren voor eerlijke gesprekken met elkaar over de seksuele belevingen die men als partners heeft.

Samengevat Martine: Belangrijke normen en waarden zoals die vanuit de kerken, school en ouders tot ons zijn gekomen passen niet meer in ons tijdsbeeld. Wij lezen en zien veel rond seks, maar praten er niet met elkaar over omdat dit kennelijk niet gepast is.

Binnen dit beeld wordt het praten met de eigen partner natuurlijk extra moeilijk wanneer het opeens moet gaan over een onderdeel van seks waarvan wij weten dat hierop nog altijd een uitgesproken taboe rust.

Want dat is de seks die niet mag, waarvan wij hebben nooit anders gehoord en geleerd dan dat S.M. valt onder het hoofdstuk van: "Vies, verwerpelijk, pervers".

Ook ik heb met vragen daarover gezeten en het volgende gedaan. Ik heb mijn woordenboek erop nageslagen en las daarin dat S.M. staat voor sadomasochisme en dat sadisme betekent:

"Een ziekelijke lust tot kwellen".

Bij masochisme las ik: (abnormale) psychische gesteldheid (voorkomend bij hetero- en homo- seksuelen) waarbij de seksuele bevrediging slechtsgepaard kan gaan met gevoelens van pijn en vernedering.

En daarbij wordt verwezen naar de Marquis de Sade.

Omdat het woordenboek dit zo uitlegt heb ik me afgevraagd of deze definities die wij (door zulke uitleg erover in woordenboeken) met elkaar hanteren wel de juiste zijn. Ik vond van niet.

Want ik ben op zoek gegaan naar boeken van Markies de Sade en al heel snel ervan overtuigd dat de man ernstig geestesziek was. Je hoeft zijn boek: "De 120 dagen van Sodom" maar te lezen om tot dezelfde conclusie te komen.

Ingeval je het niet kent - het is zonde om er ook maar een cent aan uit te geven - hierbij enkele passages, zo maar uit een willekeurig opgeslagen bladzijde.

• A man delights in setting fire to poorhouses, then watching the inhabitants try – usually unsuccesfully - to escape.
• A man pretends to be an obstetrician. In his disguise he delivers women's baby's, then murders the infants before their mothers eyes.
• A man hires twenty women to bear him children. Then he ass-fucks each child on her fifth birthday, after which he throws the victim in the fire.

Wat er tientallen pagina's ervoor en erachter staat opgesomd is van hetzelfde gruwelijke gehalte.

Waarom deze voorbeelden? Wanneer je met zijn allen het erover eens bent dat Markies de Sade een volslagen gestoord iemand was, dan is het mogelijk dat wij uit seksuele uitingen waaraan we zijn naam al zo lang geleden hebben verbonden, juiste maar ook verkeerde conclusies hebben getrokken en dat die conclusies vandaag de dag nog in diezelfde waarde leven.

Een van die verkeerde conclusies kan zijn te stellen dat iedereen die iets opwindend vindt dat met S.M. te maken heeft, daarmee dezelfde zieke aard heeft als hij. En dat gebeurt!

Daarmee wordt dezelfde denkfout gemaakt als aan de hand van de namen van Hitler, Stalin en Saddam Hoessein - die wij gestoorde criminelen vinden - zeggen dat daarmee alle volgelingen, Duitsers, Russen en Arabieren van hetzelfde gestoorde soort waren of zijn.

Daarom wil ik graag wanneer ik het met jou over S.M. heb de naam van Markies de Sade vergeten Martine. Wel moeilijk hoor, want S.M. wordt wereldwijd aan zijn persoon gekoppeld.

Ook door psychologen en psychiaters, want ik neem aan dat de kanttekening van dat ziekelijke in het woordenboek uit de wereld van die wetenschappers komt.

Dat zij soms of vaak gelijk hebben wanneer ze menen dat iemand pittig gestoord is in zijn of haar seksuele belevingen (daaronder kan S.M.-beleving vallen) vind ik hierbij niet van belang.

Ik weet wat er in de S.M.- wereld aan vreemde kostgangers rondloopt en ik wil het beslist niet mooier maken dan het is. Daaronder zijn ook naar mijn overtuiging zeker mensen die, in ons taalgebruik, rijp zijn voor de psycholoog of de psychiater.

Maar in die S.M.- wereld zie je daarnaast een merendeel aan hartstikke aardige mensen met een heel gezonde kijk op het leven, met betrokkenheid naar anderen, naar hun partner en kinderen, behulpzaam en vriendelijk, van weinig ontwikkeld tot bijzonder intelligent, van arm tot rijk, met doodgewone werkzaamheden en heel vooraanstaande posities. Mensen die ik even normaal vind als de leden van mijn tennisclub.

Wanneer ik een woordenboek zou uitgeven, dan zouden mijn teksten bij S.M. zijn:

Sadisme: Seksuele opwinding die wordt veroorzaakt door iemand lichamelijk pijn te doen en / of geestelijk te vernederen.

Masochisme: Het willen ervaren van pijn en / of vernederingen ter verhoging van het seksuele plezier.

Zullen wij vanuit die verwoording eens naar dat sadisme kijken?

Net als bij veel dingen in het leven kun je op twee manieren tegen iets aankijken, zwart of wit en met daartussen heel veel overlopend grijs. De optimist ziet vooral wit, de pessimist zwart.

Laten wij nu eens veronderstellen dat zwart het sadisme is zoals dat in de definitie van het eerst aangehaalde woordenboek wordt weergegeven, dus de echte lust - zoals bij Markies de Sade - tot iemand lichamelijk folteren of tot in het diepst van zijn ziel te vernederen en de persoon in kwestie grote lichamelijke of geestelijke schade toe te brengen.

Terecht dat dit als volledig verwerpelijk wordt gezien.

Maar je kunt er ook anders tegenaan kijken, vanuit een witte kant. Daarop kom ik nog terug. Eerst maak ik met jou een stap naar het masochisme.

Ook daar kun je op een zwart/grijs/ wit manier tegen aankijken, van extreem tot misschien acceptabel tot stelt weinig voor.

Als extreem voorbeeld het verhaal dat ik ooit iemand op TV hoorde vertellen over een jonge knul die dacht zijn allerhoogste kick te beleven wanneer hij zonder verdoving door zijn Meester gecastreerd zou worden. Het kan zelfs zijn dat er sprake was van ontmand, dus het hele zaakje eraf, maar daarvan ben ik niet zeker.

Over iets fantaseren is een, maar mij lijkt dat je niet goed bij je hoofd bent wanneer je zoiets echt zou willen laten gebeuren. En iemand die aan zoiets zijn medewerking zou verlenen zou de ergste fout van zijn leven maken en strafbaar zijn.

Maar er is ook een ander aspect aan die masochistische kant verbonden, de witte kant, de eerste fase.

Het is nu eenmaal zo dat er veel mensen zijn die opgewonden raken van de geslachtsdaad te bedrijven - ik vind dit zo mooi klinken - wanneer de partner is vastgebonden. Dit geldt voor zowel mannen als vrouwen.

Daarbij is het helemaal niet nodig dat er vervolgens dingen gaan gebeuren die ze bij hun gewone manier van vrijen niet zouden doen. Nee, er zit een avontuurlijk aspect aan vast in de vorm van het spannend of fijn vinden door de ander zo gezien, gebruikt, overheerst te worden. Dit valt ook onder de naam masochisme. Ikzelf zou dit echter liever seksueel avontuurlijk willen noemen.

Ik zwaai weer even af Martine in de hoop dat je mijn omzwervingen kunt blijven volgen om even stil te staan bij hoe wij gangbare seks ervaren.

Ook daarbij is het zo dat twee partners elk van beiden hun eigen duidelijke of geringe voorkeuren hebben. Het kan, om een voorbeeld te noemen, het geval zijn dat de een het bepaalde standje om te neuken niet het fijnste vindt dat te bedenken valt. Terwijl het voor de ander juist heel veel betekent.

Door de betekenis die het voor die ander heeft, het geconfronteerd worden met de opwinding die dat voor die ander met zich meebrengt, wordt het goed mogelijk dat degene die dat eigenlijk niet zo erg zag zitten, desondanks intens kan gaan genieten.

Niet omdat dat standje spontaan en tegen de verwachting in aantrekkelijk is geworden, nee er is iets anders voor in de plaats gekomen en wel het ervaren van de opwinding van de ander. En dit maakt het dan tot sensatie.

Je zult het met mij eens zijn dat behalve het voorbeeld van een standje, er ook andere seksuele handelingen voor in de plaats kunnen worden gesteld die daarmee in karakter vergelijkbaar zijn.

Laten wij in gedachten eens uitgaan van twee partners die van elkaar houden omdat ze over en weer veel voor elkaar betekenen, om redenen die zij zelf als beste kennen, maar waaruit voortvloeit dat zij lief voor elkaar willen zijn, veel voor elkaar over hebben, zich met elkaar verbonden voelen in het leven, dus een hechte relatie hebben.

Binnen zo'n relatie zal het seksuele plezier van de ander zwaar wegen omdat men niets liever doet dan, oprecht gemeend, het zo fijn mogelijk voor elkaar te maken.

Nu weer terug naar S.M. En ik neem een voorbeeld dat naar mijn mening bij vele vrouwen, net als bij jou, speelt. De mannelijke partner komt in zijn dromen en fantasieën er opeens achter dat S.M. met hem in de passieve rol iets bijzonders zou zijn om te ervaren. Dit betekent dat hij fantasieën heeft over vastgebonden worden en met een zweep te worden geslagen en laten wij het eens bij dit plaatje laten.

Wat moet hij met die dromen binnen zijn relatie? Het blijken heel indringende duurzame seksuele fantasieën. Dan is het toch niet meer dan logisch dat hij daarover met zijn partner wil praten, want dat doe je toch binnen die fijne relatie met elkaar? En wat is dan maar al te vaak de praktijk?

Zoals dit bij jou ook het geval is geweest Martine. De partner schrikt zich een ongeluk. Die krijgt opeens iets op haar dak dat ze absoluut niet had verwacht, die krijgt te maken met een wereld die ze helemaal niet kent en het enige dat zij daarover wel weet is wat zij altijd zo heeft begrepen, dit is S.M. en dat is pervers en vies en verwerpelijk.

Met als daaruit voortvloeiend het probleem dat als zij eraan zou toegeven van haar wordt gevraagd om degene van wie zij houdt en tegen wie zij juist lief en aardig wil zijn om hem niet alleen vast te binden, maar erger nog, om die lichamelijk pijn te gaan doen.

Van haar wordt gevraagd om uitgerekend degene die zij zo respecteert voor wat hij is en voor haar betekent te vernederen.

Daaraan toegeven kan meebrengen dat zij zichzelf in een heel ander opzicht vernederd gaat voelen, een vorm van sociale vernedering door iets te doen dat niet hoort..

Wel, ik kan mij levendig indenken dat dan de wereld voor zo'n vrouw op de kop komt te staan en dat zij er geen raad mee weet. En bij niemand kan zij terecht.

De volgende keer, anders wordt het voor nu teveel Martine, wil ik bij een paar andere dingen stilstaan. Ik ben al heel blij als jij je tot dusver hebt kunnen verplaatsen in mijn gedachtegang.

En ik hoop je duidelijk te hebben gemaakt dat het lange verleden en de recente historie ons duidelijk moeten hebben gemaakt dat wij de van daaruit ontstane en aan ons opgelegde normen en waarden niet zomaar moeten accepteren, wij mogen en moeten er heel kritisch tegenaan kijken. Ikzelf vond het interessant om mijn eigen gedachten op deze manier eens op papier te zetten.

Liefs,

Marion

---

Lieve Martine,

Fijn dat mijn lange brief goed bij je is overgekomen en dat je het met mij eens kunt zijn dat het voor mensen soms nodig is om zich los te maken van wat ze altijd zo hebben geleerd en dat zij zich opnieuw een mening moeten proberen te vormen op grond van hun eigen gedachten en gevoelens.

Eerst mijn antwoord op jouw vraag hoe het mogelijk is dat iemand het fijn kan vinden om lichamelijke pijn te ervaren of vernederd te worden?

Daaraan zie ik twee kanten Martine. Als eerste de vaststelling dat er nu eenmaal mensen zijn die dol zijn op het eten van vis of haring, oesters, kaviaar of slakken en dat er anderen zijn die een of meerdere van die dingen, wie weet allemaal, beslist niet lekker vinden.

Dan is het gezegde: "smaken verschillen". Daarmee bedoel ik te zeggen dat het zo is dat er dingen zijn die je stomweg moet accepteren omdat ze voldongen feiten zijn.

In het licht van jouw vraag betekent dit eveneens dat het nu eenmaal zo is dat er mannen en vrouwen zijn die dat soms of vaak of altijd fijn kunnen vinden en anderen niet. En dat ook daarbij geldt dat smaken kennelijk verschillen.

Hoe merkwaardig het je ook in de oren kan klinken, voor hen die dat wel willen, is het ervaren van pijn, bij de gelegenheden dat zij daaraan behoefte hebben, fijner dan de liefste knuffel.

Maar er zit nog een tweede kant aan vast. Wanneer de een praat over pijn willen ervaren dan kan hetgeen met het stellen van die vraag persoonlijk wordt bedoeld veel verschillen met exact dezelfde vraag van een ander.

De een kan namelijk bedoelen het willen ervaren van pijn die opwindt, waarbij van echte pijn amper sprake is. Dan gaat het over pijn die te vergelijken is met het gevoel van stevig gepakt worden bij gangbaar vrijen, het in een oorlel bijten, zuigplekken e.d. Het is een vraag om een vorm van stimulering van de opwinding die veel nadrukkelijker is.

Een andere vraagsteller (of vragenstelster, want voor vrouwen geldt hetzelfde) bedoelt precies hetzelfde. Maar omdat zijn (of haar) pijngrenzen veel hoger liggen, die zijn namelijk heel persoonsgebonden, zou het in de praktijk lijken alsof meer pijn wordt ervaren, zonder dat dit in werkelijkheid het geval is.

Weer een ander vraagt om pijn die de tranen over de wangen doet lopen. Die is in mijn ogen echt masochistisch van aard.

Ik vertelde je Martine dat ik maar weinig bruikbare boeken heb gevonden rond S.M. waarin dingen je duidelijker worden gemaakt.

Onder die weinige was er een waarin iets stond over de masochistische kant waarbij de schrijver verklaringen probeerde te geven voor de vraag hoe het nu kan komen dat iemand lichamelijke pijn wil ervaren en/of vernederd wil worden.

Daarin stond naar ik mij herinner zo ongeveer het volgende als aanwijzingen omtrent de oorzaken van die "afwijkingen".

• Ontevredenheid over een bestaande situatie in een werkkring.
• Veel mensen met een verantwoordelijke baan zoeken compensatie in onderdanigheid, mensen in ondergeschikte functies in dominantie.
• Ontevredenheid over een bestaande relatie door gebrek aan seksueel avontuur.
• Gebrek aan aandacht, liefde, geborgenheid etc.
• Wraakgevoelens

Mij werd niet duidelijk over welke afwijkingen werd gesproken en evenmin wie dit vanuit welke invalshoek waarom zo stelde.

De eerste vraag die bij mij opkwam was in hoeverre wij niet allemaal bepaalde afwijkingen ten opzichte van elkaar hebben. Maar goed, laten we ons beperken tot de genoemde achtergronden of oorzaken en laten we aannemen dat ze de juiste zijn.

Maar wat moeten wij er dan mee? Die oorzaken zo maar even wegnemen kan niet. Mogelijk kan er iets gedaan worden aan meer seksueel avontuur op de gangbare manier, maar daarmee houdt het naar mijn idee op.

Want aan de werkkring kun je lang niet altijd iets doen en aan ondergeschiktheid valt ook maar zelden iets te veranderen.

En naar mijn gevoel is het zo dat wie in zijn of haar werk veel verantwoordelijkheid heeft dit minder wordt veroorzaakt door omstandigheden dan door het karakter van de persoon in kwestie.

Hoe dan ook, veranderingen aanbrengen doe je niet zo maar even, die blijken maar al te vaak onmogelijk.

Gebrek aan aandacht, liefde en geborgenheid (ik dacht te begrijpen dat men daarmee vooral bedoelde op jonge leeftijd) is evenmin iets waarmee je uit de voeten kunt. Of het zou moeten zijn met psychotherapie wanneer dat gewenst en mogelijk en ook nuttig zou blijken.

Met de wraakgevoelens die worden genoemd kun je helemaal geen kant op omdat daaraan zoveel omstandigheden en personen ten grondslag kunnen liggen dat de kreet psychotherapie weer om de hoek komt kijken.

Dus men kan wel mogelijke oorzaken noemen, wanneer er aan die oorzaken niets noemenswaardig veranderd kan worden en aan de gevolgen ervan evenmin dan blijft het een dergelijke uitleg en een theoretisch verhaal dat niemand helpt.

Er zijn argumenten Martine die voor jou van belang kunnen zijn om te horen waarom ik denk dat het goed is dat jij je niet op voorhand afsluit voor S.M.

Het is mijn persoonlijke overtuiging en ook ervaring dat er belevingen bij zijn die heel goed ingepast kunnen worden binnen een goede relatie met elkaar. Maar daarmee schiet je weinig op omdat dit mijn overtuiging is en daarmee voor jou nog geen sterk argument.

Mogelijk spreekt een andere benadering je meer aan. Binnen de goede relatie waarover ik het had valt de gangbare seks niet weg te denken. Honderden miljoenen mensen over de hele wereld beleven daaraan dan ook, naar wij mogen aannemen, regelmatig veel plezier.

Naarmate men als partners langer samen optrekt leert men elkaar over en weer steeds beter kennen, men raakt allengs meer vertrouwd met reacties en weet vaak al van tevoren hoe de ander zal reageren op dingen die op hem of haar af komen.

Dat geldt ook voor de seks. Naarmate je langer met elkaar vrijt worden ook de seksuele reacties voorspelbaar. En vaak blijkt het hierdoor moeilijk om het vrijen spannend te houden.

Zolang dat nog lukt voelt men zich happy samen en gaat 's avonds lekker knus met elkaar naar bed om - na al of niet seks met elkaar te hebben gehad - handje in handje te gaan slapen en 's morgens weer vertrouwd naast elkaar wakker te worden.

Maar wanneer het niet lukt om seksueel avontuur met elkaar te blijven beleven wordt het best wel moeilijk, vooral voor fantasierijkere mannen en vrouwen.

Dat kan bij het vrijen gevoelens oproepen van: "O jee, het is weer hetzelfde liedje, daar heb je hem of haar weer!", want elke zoen, aanraking of streling of reactie is voorspelbaar aan het worden, het wordt gewoonweg saai.

Dit wordt niet veroorzaakt door gebrek aan genegenheid, maar door telkens weer met hetzelfde reactiepatroon geconfronteerd worden, hoe fijn dit in het begin ook werd ervaren. Ook het heerlijkste gerecht kan gaan tegenstaan wanneer het dagelijkse kost wordt, is daarmee mogelijk een goede vergelijking.

En wat zien wij maar al te vaak als gevolg? Dat partners de neiging krijgen om naar andere mannen en vrouwen te kijken en erotische avontuurtjes buiten elkaar om te gaan hebben, want die anderen zijn immers altijd en in alle opzichten nieuw.

Of... zij gaan op zoek naar nieuwe seksuele avonturen die zij in hun hart ook wel eens zouden willen beleven. En S.M. is bij velen een steeds vaker opkomende gedachte.

Dan kunnen er problemen komen wanneer blijkt dat de gevoelens, dromen, fantasieën of wensen van de een niet aansluiten bij die van de ander.

Indringende fantasiewerelden ontkennen en negeren kan niet op de lange duur, want dat gaat vast en zeker tot vervreemding van elkaar leiden.

Mij lijkt het dan verstandig om te proberen als partners met elkaar erover te praten en dat lukt niet wanneer de partner van wie iets wordt gevraagd zich al voorhand afsluit voor iets waarvan nog onbekend is wat eigenlijk ermee wordt bedoeld. Aandachtig en geïnteresseerd luisteren en proberen te begrijpen wat precies wordt bedoeld is het enige dat dan kan helpen.

Pieter heeft, totaal onverwacht, jou geconfronteerd met zijn gevoelens en daardoor lag opeens voor jou de vraag op tafel wat je daarmee in hemelsnaam aan moet. Met als gevolg jouw vraag daarover aan mij.

Menige vrouw had in zo'n geval gereageerd met: " Welke dromen dan ook, dit is voor mij op voorhand volledig onbespreekbaar, punt uit, daarmee wil ik geen enkele bemoeienis hebben ".

Maar dat is niet jouw keuze geweest, want dan had je mij niet geschreven. Toch moet je verder Martine en dan zie ik maar een paar keuzemogelijkheden voor je.

Optie 1: Om zelf niet erbij betrokken te hoeven raken blijf je hem de vrijheid gunnen om op "zijn kamer" te experimenteren met lichamelijke aspecten en ook om belevingen buitenshuis te zoeken. Daarvoor heb jij tot dusver gekozen en hierdoor is Pieter met mij in contact gekomen.

Optie 2: Om toch erbij betrokken te willen zijn, noem het maar als een vorm van solidariteit met hem kun je ook bij zijn experimenten aanwezig willen zijn. En wie weet zou je ooit iets meer willen doen dan dat, bijvoorbeeld helpen bij iets dat alleen maar kan omdat daarbij nu eenmaal hulp van iemand anders nodig is.

Optie 3: Om in beeld te komen van wat Pieter bedoelt kun je ook uitvoerig naar zijn dromen en wensen luisteren en achteraf beoordelen waarmee je geen of weinig en waarmee je zeker wel problemen zou hebben. En welke dingen je niet kunt inschatten omdat je er geen flauw idee van hebt.

Daarbij zul jij je moeten realiseren Martine dat Pieter dan zal vragen om S.M. met jou te willen beleven met jou in de rol van "Zijn Meesteres" en met hem in de rol van "Jouw slaaf".

Andere keuzemogelijkheden of tussenvormen zullen er ook nog wel zijn, maar vooralsnog zie ik degene die ik noemde als meest voor de hand liggend.

Als je voor een andere optie dan de eerste wilt kiezen dan is het voor jou van belang te weten wat Pieter in grote lijnen bedoelt met wat er in zijn dromen en wensen onder S.M. valt of kan vallen. En dat is vast nogal wat.

Om je te wapenen tegen wat er op je kan afkomen zal ik het een en ander opnoemen, maar ik wil je vragen bij het lezen ervan niet te denken dat dit alles ook hetgeen is wat Pieter bedoelt. Het hoort erbij in het algemene plaatje, maar betekent niet dat het daarmee ook automatisch voor Pieter en dus ook voor jou onderwerp van gesprek hoeft te worden.

Als jij zo meteen dingen leest die jij maar niks vindt en voor Pieter blijkt hetzelfde, wel dan heb jij je om niks druk gemaakt.

Ook kan het zijn dat je bij het lezen vermoedt dat hij dat wel degelijk bedoelt en dat je geen flauw benul hebt hoe dat in de praktijk zou moeten, ingeval je dat mocht willen proberen. Dat is een heel ander onderwerp en nog niet aan de orde.

Ik zal dus een aantal dingen noemen die bij S.M. nogal eens voorkomen. Op papier zijn er twee gescheiden aspecten, de lichamelijke en de geestelijke kant. Maar je zult je kunnen voorstellen Martine dat deze vaak met elkaar zijn verweven en niet te scheiden, net zomin als dat dit bij gangbaar vrijen het geval is.

Laat ik beginnen met een aantal lichamelijke aspecten van S.M. te noemen:

Bondage:

Gedeeltelijk tot totaal vastgebonden worden met koorden, touwen, kettingen, riemen, stalen boeien, van vastgebonden worden op een manier die uren valt vol te houden tot ongemakkelijke houdingen.

Pijnaanreikingen:

Vaak in aanmerking komende lichaamsdelen: tepels, geslachtsorgaan, anus, billen tot over het hele lichaam.

Gangbare middelen voor pijnaanreikingen: Verschillende soorten zwepen, rijzweep, veterzweep, de "plak" (een platte leren zweep), het Spaanse rietje, de blote hand, prikkers in tuigjes voor rond de penis, rond de borst of onder het zitvlak, tepelklemmen of klemmen voor gebruik op andere lichaamsdelen (al of niet met gewichten eraan), verzwaring van de balzak, vibrator of dildo (een soort langwerpige rubberen of plastic stop die ook wel butplug wordt genoemd) in de anus.

Er zijn nog dingen die verder tot aanzienlijk verder gaan, maar die laat ik voorlopig erbuiten omdat ik het met elkaar over de meest belangrijke dingen wil hebben.

Geestelijke aspecten:

• "Zijn Meesteres" dienen.
• Haar toespreken met: "Mijn Meesteres"
• Door haar toegesproken worden met: "Slaaf"
• Gestraft worden voor onvolkomenheden
• Strafregels schrijven
• Zichzelf masturberen zonder klaar te mogen komen
• Langdurig klaarkomverbod
• Ontharing van het lichaam of ontharing van geslachtsdelen
• Het dragen van speciale kleding, riemen, rubber, latex
• Uitgescholden worden
• Persoonlijk vernederd worden
• In het openbaar vernederd worden
• Over zich heen of in de mond geplast worden
• Rottige huiselijke karweitjes moeten doen
• Opgesloten worden
• Opdrachten moeten uitvoeren
• Eigen zaad moeten oplikken en doorslikken
• Het likken van schoenen of laarzen, tenen.
• Het likken van de geslachtsdelen van de Meesteres, haar anus
• Het drinken van de "Champagne" (= urine) van de Meesteres
• Geneukt worden met een voorbinddildo (een soort kunstpenis)
• Geneukt worden door iemand van het andere geslacht
• Het dragen van vrouwelijke onderkleding.
• Het dragen van ook vrouwelijke bovenkleding en schoenen tot en met het volledig als vrouw gekleed en opgemaakt zijn

Een hele lijst nietwaar Martine? Wat raad ik je nu aan om te doen met die lijsten? (Want zoals je ziet heb ik er nog twee dezelfde apart bijgedaan.)

Allereerst voor jezelf bepalen of het voor jou bij optie 1 blijft, omdat meer je te ver gaat. Dan ben je van dat probleem af en is het jouw persoonlijke inschatting welke andere problemen ervoor in de plaats kunnen komen die je noodgedwongen liever op je ziet afkomen.

Je kunt dan tegen jezelf zeggen dat je de moeite hebt genomen om je erin te verdiepen, maar dat niets daarvan ooit bij jou kan passen.

Bij optie 2 heb je zeker meer betrokkenheid met Pieter, maar je zult je daarbij moeten afvragen of dit een reële keuze is die voor langere tijd de oplossing biedt. Zeker is dat je dan met een aantal aspecten meer vertrouwd zult raken en dat deze keus je de mogelijkheid biedt om in later stadium te beslissen of je verder wilt gaan dan dat.

Wordt het niet de tweede optie en je wilt over de derde nadenken dan denk ik dat je dat het beste kunt doen door een merkpen in de een of andere kleur te nemen en een dikke zwarte viltstift.

Neem dan een van beide lijsten en de merkpen en laat open wat je kunt plaatsen en waarvan je het idee hebt dat je geen problemen ermee zult hebben. Geef in kleur aan wat je (nog?) niet verwerpt, maar mogelijk ook niet goed kunt beoordelen.

Neem dan de dikke viltstift en haal een dikke streep door datgene waarvan jij overtuigd bent dat je daarmee nooit geconfronteerd zou willen worden.

Wat overblijft is een lijst waarop twee soorten dingen staan. Die waarmee je geen problemen denkt te hebben en hetgeen je (nog) niet kunt beoordelen.

Vervolgens neem je de andere blanco lijst en geef je die aan Pieter met de vraag op deze lijst met twee kruisen voor elke regel aan te geven wat hem uitzonderlijk opwindt. En dat hij een enkel kruisje zet bij wat hem best wel spannend lijkt om eens uit te willen proberen, maar wat geen eerste prioriteit voor hem is. Want niet alles zal even heftig bij hem leven.

Daarna neemt ook hij de dikke viltstift en streept hij door wat in zijn dromen zeker niet voorkomt. En laat hij open wat hij niet kan beoordelen omdat ook hij daarvan niet weet hoe dat in werkelijkheid zou uitpakken.

Je hebt dan twee lijsten, een van jou en een van Pieter en wat ik je aanraad is om die twee eens naast elkaar te leggen om te zien of er een gespreksbasis is en zo ja, welke.

Wanneer jij vindt dat je met elkaar op zijn minst erover moet kunnen praten, kies dan een rustige avond uit, leg de telefoon naast de haak, zorg voor een goed glas wijn en neem alle tijd van de wereld om eens uitgebreid met elkaar van gedachten te wisselen.

Aan deze brief wil ik nog een persoonlijke toevoeging geven die mogelijk ook voor jouw oordeelsvorming van belang kan zijn Martine.

De naam S.M. als afkorting voor Sado Masochisme vind ik in de samenhang waarmee ik daar tegenaan kijk een verkeerde. En wel in die zin dat ik deze naam alleen toepasselijk vind voor datgene dat inhoudelijk van doen heeft met wat er in de boeken van Markies de Sade staat geschreven.

Omdat ik dit zeker niet bedoel is dit voor mij een reden om deze benaming niet meer of zo min mogelijk te gebruiken en S.M. te vervangen door S.A., waarbij ik deze afkorting zie voor Seksueel Avonturisme.

In mijn beeldvorming is dit enigszins te vergelijken met het jochie dat met zijn vriendje riddertje of soldaatje wil spelen plastic wapentuig en die zich daarbij Ivanhoe of marinier voelt.

Onder S.A. vallen in de manier waarop ik er tegenaan kijk seksuele activiteiten met niet meer dan de eerste raakvlakken met S.M., zonder de inhoudelijke lading zoals deze in de boeken van de Sade staat weergegeven.

In ieder geval weet je nu veel meer en ik hoop dat het tot een goed gesprek gaat komen dat jullie nader tot elkaar brengt, op welke manier dan ook.

Liefs,

Marion

---

Lieve Martine,

Fijn dat jullie een goed gesprek met elkaar hebben gehad en dat dit de lucht heeft doen opklaren. Ik vind dat jouw manier van met hem erover praten een heel verstandige is geweest.

Je weet nu tenminste wat er in hem leeft en jij bent niet verder gegaan dan zeggen dat je over een aantal dingen nog eens goed moet nadenken omdat een en ander consequenties kan hebben die jij niet kunt overzien.

Ik begrijp dat je, van de keuzemogelijkheden die ik opnoemde, hebt besloten ervoor te kiezen het onderwerp S.A. niet als verder onbespreekbaar af te doen en ook niet ervoor hebt gekozen om Pieter buitenshuis met andere activiteiten of binnenshuis met zijn eigen experimentjes bezig te laten blijven waarmee jij niks van doen hebt. Ik denk dat dit goed is gekozen.

Dat je nog niet weet wat het in een later stadium gaat worden vind ik heel logisch, vooral gelet op jouw vraag wat Pieter precies van jou verwacht wanneer jullie zo nu en dan samen een rollenspel zouden gaan spelen, waarbij jij de dominante rol speelt en hij de rol van jouw dienaar of ondergeschikte of slaaf als je al aan die naam kunt wennen.

Hoe de beginselen van zulke rollenspelen duidelijk te maken Martine? Wel, een en ander verschilt, zoals ik daar tegenaan kijk, maar weinig van de gangbare manier van vrijen.

Ook daarbij moet je het als partners met elkaar eens zijn over wat "moet kunnen" en wat je samen als seksueel avontuurlijk ervaart.

Een passieve vrouw die niet verder komt dan zich uitkleden om in het donker op de rug op bed te gaan liggen om geneukt te worden is van karakter een wezenlijk andere vrouw dan zij die initiatief durft te nemen, die het seksuele avontuur opzoekt dat bij haar past die daarvoor ook dingen uit zichzelf doet, zoals het aantrekken van spannende lingerie omdat dit er zo nu en dan bij hoort naar haar mening.

Zij zal zich geïnspireerd voelen door de dromen en fantasieën van haar partner en daardoor bereid zijn om actief mee te doen en/of te improviseren om zulke dromen de benadering van de werkelijkheid te geven.

Tegen een dergelijke passieve vrouw heb ik niets bruikbaars te zeggen, die komt voor mij uit een even andere wereld als ik voor haar. Ook al spreken we dezelfde taal, toch zal het altijd lijken of zij in het Chinees en ik in het Arabisch praat, want wij zullen elkaar nooit begrijpen.

Die andere vrouw begrijp ik wel, haar zou ik mogelijk zelfs goede tips kunnen geven. Een van de dingen die ik haar zou zeggen is dat bij het zoeken naar werkelijkheidsbeleving van dromen het erop zal neerkomen dat daartoe een aantal dingen nu eenmaal praktisch moeten worden gedaan en dat ook zij een aandeel in de voorbereidingen zal moeten hebben.

Stel nu eens dat het zijn wensdroom is om met haar in de vrije natuur te neuken. Dan zal zij er verstandig aan doen om een rok met daaronder een jarretelgordeltje en kousen aan te trekken en zich beraden over het al of niet dragen van een slip. Gehannes met een lange broek of panty lijkt mij namelijk geen praktische bijdrage leveren.

Wanneer het zijn fantasie is om te spelen dat zij de secretaresse is waarmee hij een avontuurtje wil hebben dat moet eindigen in een intensieve vrijpartij, zal zij niet alleen over praktische dingen als kleding en opmaak moeten nadenken, maar vooral ook over de manier waarop zij haar aandeel in het gezamenlijke rollenspel wil gaan leveren.

Tegen haar zou ik ten aanzien van haar rol heel nuttige dingen kunnen zeggen waarover zij en ik samen hartelijk zouden kunnen lachen. Ik denk dat jij je dat wel kunt voorstellen Martine, wellicht ook dat het geinig kan zijn voor een stel om zo’n spel eens uit te proberen.

Waarom het vervolgens om gaat is de opbouw van het spel, hoe de rollen daarbij moeten worden gespeeld. Daaruit vloeit voort wie welke voorbereidingen moet treffen, wie welke actie gaat ondernemen.

Waarom het bij Seksueel Avonturisme gaat is de beleving van de overheersing door de vrouw, de Meesteres van haar dienaar, haar slaaf.

Haar rolkenmerken: Zij overheerst, bestuurt en controleert haar slaaf, zij heeft de macht, de kennis, het inzicht, zij bepaalt wat goed is en wat niet, zonder tegenspraak te dulden.

Zijn rolkenmerken: In alle opzichten het tegenovergestelde, hij dient, bedient, wordt gecontroleerd, mag hooguit iets verzoeken, is in het spel dom en onwillig in haar ogen en hij is in alle opzichten ondergeschikt aan zijn Meesteres.

Dat klinkt je mogelijk buitenaards in de oren Martine, maar in de praktijk ligt het in beleving niet zo ver af van de sergeant en Jan Soldaat, al of niet aan het front.

Het zal in ons Nederlandse leger nu iets anders zijn geworden, maar het is daarbij wel eeuwen zo geweest en in vele landen of bij wat pittiger opleidingen nog steeds zo.

Jan moet dagelijks op vaste tijden op het appel verschijnen, hij wordt gecontroleerd op zijn netheid van uiterlijk, of hij al of niet goed is geschoren, of zijn haarverzorging wel conform de regels is, hoe zijn uniform of kleding, hoe zijn wapenuitrusting is.

Hem wordt discipline bijgebracht, geleerd hoe te marcheren, hoe lang en hoe ver, hoe te groeten, hoe zich te gedragen tegenover zijn hogere in rang, hij heeft maar te eten wat wordt voorgeschoteld, ander eten dan zijn superieuren, hij heeft maar de willekeurige straffen te ondergaan die hem om welke reden dan ook worden opgelegd.

Hij moet leren hoe zich te gedragen conform "Het Handboek Soldaat" zoals ik dat van mijn broers en vrienden hoorde toen zij moesten opkomen voor hun dienstplicht. In mijn beeldvorming is de slaaf de rekruut die nog moet beginnen, de Meesteres de sergeant die hem dat alles moet bijbrengen.

Niet voor volk en vaderland, maar om belevingen van persoonlijke aard, vergelijkbaar met het genoegen van de sergeant zich te kunnen doen gelden door te instrueren, het bijbrengen van discipline onder alle omstandigheden.

Dit tegenover haar rekruut die het prachtig vindt dit te ervaren, die alles wil doorstaan omdat hij niets liever wil dan een zo goed mogelijk soldaat worden en die dat wil blijven omdat hij geen enkele ambitie heeft voor een hogere rang. In zijn hart wil hij eigenlijk liever rekruut blijven.

Bij S.A. gaat het om seks, maar in de belevingsvorm is het verschil met soldaatje spelen niet zo groot. En er wordt soldaatje in vredestijd gespeeld, niet in oorlogstijd, in die geest moet je vooral mijn benaming zien wanneer ik praat over Seksueel Avonturisme zien tegenover S.M.

Pieter vraagt als jouw rekruut aan jou zo nu en dan de rol van sergeant te willen spelen met het verzoek dit met de grootst mogelijke overtuiging te doen.

Niet op de slappe Hollandse manier met lange haren van onder de baret omdat wij democratisch hebben besloten dat het knippen daarvan een aantasting is van de persoonlijke vrijheid, nee op de Amerikaanse manier met " Yes Sir! " zoals wij die van TV kennen en als anders ervaren dan de Nederlandse.

Het bijbrengen van discipline kan maar op EEN enkele manier gebeuren en dat is van begin af aan duidelijk maken binnen welke grenzen iemand zich mag bewegen en dat elke grensoverschrijding gevolgen heeft. En dat is straf in welke vorm dan ook.

In het leger is dat de cel in, corvee doen, speedmarsen of stormbaan lopen. Wel S.A. kent ook straffen en jij moet voor jezelf bepalen in hoeverre speedmarsen en stormbanen lopen waarvan je afgepeigerd terug komt, erger of milder zijn dan klappen met de zweep of andere middelen die voor straf in aanmerking komen.

Tijdens het appel wordt er door de soldaten niet geouwehoerd, wordt er niet slap bijgestaan, maar stram in de houding, wordt elk bevel zonder enige tegenspraak uitgevoerd, heet een korrel zand in het wapen een woestijn, wordt er om je heen gelopen om te zien of je in alle opzichten voldaan hebt aan instructies.

Iets verkeerd gedaan: "Op rapport" en dus straf! Zo ligt de rolverdeling daar.

Van jou wordt gevraagd om deze rekruut tot een echte soldaat te maken.

Alleen heet de rekruut nu "Slaaf" en jij, de sergeant "Meesteres" en is het gebied van confrontatie niet de kazerne en het oefenterrein, maar jullie speelruimte of welke omgeving dan ook waar je dat zich laat afspelen.

Bij medische keuring voor het leger moet je voorover buigen om in je achterwerk te worden bekeken, moet je de mond open doen om de tanden te laten keuren, moet je op de hand blazen om te zien of "het zaakje" werkt, wordt gekeken of je geen geslachtsziekte hebt en nog een heleboel meer.

Dat doet dat daar weliswaar een arts, maar ingeval jij de Meesteres bent, dan word je van harte gefeliciteerd met jouw promotie Martine, dan ben je niet alleen sergeant, je bent tegelijkertijd in jouw rol ook nog eens de keurend arts!

Dit is het karakter van de rolverdeling die Pieter bedoelt. Ik zeg bewust het karakter van de rolverdeling , omdat de rolbelevingen telkens weer verschillen. Want het kan ook de rolbeleving zijn van het paard dat wordt getraind door de amazone, de hond die door zijn baas wordt getraind en gehoorzaamheid wordt bijgebracht, de slaaf zoals wij die kennen uit de oudheid en de Verenigde Staten of de lustslaaf die door zijn Meesteres gedwongen wordt om haar seksueel te dienen.

Maar waarom toch? hoor ik je dan vragen. Daar zitten psychische aspecten aan vast, die niet altijd duidelijk benoemd kunnen worden.

Om welke redenen voeren kinderen kattenkwaad uit?

Het antwoord op de vraag over het "waarom" is de ene keer veel duidelijker aan te geven dan de andere.

Zo kan ik mij goed voorstellen dat iemand die op zijn werk niets te vertellen heeft scheidsrechter wordt bij de een of andere sport of bestuurslid van een vereniging. Of die de "Meester" wil zijn van zijn slavin wanneer we zijn seksuele beleving erin betrekken. Waarmee ik natuurlijk niet bedoel te zeggen dat elk bestuurslid of iedere scheidsrechter dus niets op hun werk hebben te zeggen. Maar onder hen zijn er vast en zeker.

Tegenovergesteld kan ik mij voorstellen - dat was een van de verklaringen over die "afwijkingen" in mijn vorige brief - dat iemand met een verantwoordelijke baan compensatie zoekt in onderdanigheid.

En zo zijn er veel voorbeelden van dingen waarover je in andermans dromen hoort of die je in werkelijkheid ziet gebeuren. De lelijke man of minder goede minnaar die zich verheven wil zien tot een lustobject, de altijd brave borst die best wel eens ondeugend wil zijn, de eerlijke kerel die b.v. bij het kaarten de zaak ook wel eens wil beduvelen en ook de man die nu eens niet opnieuw met al die lieve kanten van zijn zorgzame vrouw geconfronteerd wil worden.

Hoeveel mannen dromen er niet van dat hun lieve vrouw "de hoer" of de "vamp" of de "bitch" of onstuimige minnares wil spelen?

Het is mijn overtuiging is dat als jij bereid bent om de rolpatronen te spelen waarover Pieter droomt, jij daarmee tegenover hem een van de fijnste dingen doet die hij zich kan wensen.

En ik acht de kans heel groot dat jij zult gaan ervaren dat jij na het spelen van jouw rol ineens weer een vertrouwd iemand naast je hebt die, net als na het vrijen vroeger, weer zin heeft om je dankbaar te zoenen, in plaats van zich zoals nu te laten zien als de onbegrepen voelende man die mokt en moppert.

De vraag waarom het in eerste instantie gaat is of jij zulke rollenspelen 2ilt gaan spelen. Bij het nemen van die beslissing kan ik je niet helpen. Jij de enige die uiteindelijk beslist over ja of nee.

Zeker kan ik je helpen bij het "hoe" spelen van de verschillende rollen. Daarover heb ik mijn gedachten al laten gaan. Ik denk dat ik je dat redelijk snel duidelijk kan maken. Een aantal daarbij belangrijke dingen zal ik je kunnen uitleggen op een manier die je probleemloos kunt volgen en begrijpen en snel deel van jezelf maken.

Bij andere dingen zal dat lastiger zijn en zul je op mij moeten vertrouwen en maar aannemen dat ik voor een aantal dingen een scherp gevoel heb ontwikkeld. Een gevoel dat jij nog niet kunt hebben omdat de materie je zo vreemd is.

Daarmee wil ik beslist niet zeggen dat ik van je verwacht dat je kritiekloos en klakkeloos moet accepteren wat ik je vertel en dat je dat "dus" maar moet doen.

Jij bent en blijft degene die bepaalt OF je iets al of niet wilt doen. Maar wanneer je er eenmaal "Ja" tegen zegt dan doe je er verstandig aan om de weg te volgen die ik je erbij aangeef wanneer je de achtergrond van het waarom en hoe niet helemaal begrijpt.

Het is opnieuw best wel weer een lang verhaal geworden, maar ik vond het de moeite waard je dit alles zo uit te leggen.

Waarom het in mijn ogen gaat Martine zijn aanvullende seksuele belevingen op wat je tot dusver hebt gekend en meegemaakt, het betreden van een voor jou onbekende seksuele wereld.

Ik heb geprobeerd jou over het taboe rond die wereld duidelijk te maken en dat ik geen redenen zie voor jou om dit taboe niet te doorbreken.

En ik heb geen andere bedoelingen dan om voor die keren dat je van een rollenspel gebruik wilt gaan maken dit zo fijn en opwindend als maar mogelijk te laten verlopen. In de hoop dat wat je samen ermee ervaart, dit een bijdrage aan jullie relatie zal geven.

Laat mij weten of jij jezelf in die rollenspelen wilt gaan verdiepen of niet. En als je nog met andere vragen zit die aan die beslissing vooraf gaan, kom maar op!

Liefs,

Marion

---

Lieve Martine,

Bedankt voor jouw fijne brief. Ik vond het bijzonder prettig te lezen dat er weer sprake is van een fijn contact tussen Pieter en jou doordat jullie over dingen zijn gaan praten waarvoor eerst geen ruimte was en dat dit de huiselijke sfeer ten goede komt.

En kijk eens aan, je bent ook al samen aan het oefenen gegaan met het maken van verschillende bondages. Leuk om te horen dat de erop volgende vrijpartij zo "boeiend" verliep.

Ik beluister dat je eigenlijk ja tegen jezelf zegt voor een volgende stap nu Pieter je heeft verteld in het verleden zwepen te hebben gekocht die hij je inmiddels heeft laten zien.

Dapper hoor, want dan ben jij op het punt aangekomen waar jij een paar maanden geleden zo ontzettend tegenaan hebt zitten hikken! Oeioei, jouw eigen Pieter gaan slaan met een zweep, dat is niet mis! Hoe dat aan te pakken?

Wel zeker niet door in jouw dagelijkse kloffie gekleed tegen tien uur ‘s avonds tegen hem zeggen dat hij een van die zwepen kan gaan pakken, dat hij de broek en de slip naar beneden mag doen, voorover te bukken om hem vervolgens op een flink pak slaag op zijn achterwerk te trakteren omdat dit de bedoeling zou zijn.

Waarmee moet ik dat nu vergelijken om je duidelijk te maken wat dan verkeerd zou zijn.

Ik heb al iets. Jij bent met Pieter uitgenodigd voor een diner in een sterrenrestaurant. En stel je voor dat de gastheer na jullie binnenkomst in spijkerbroek en trui op jullie afkomt met bestekken in de hand en jullie meeneemt naar de keuken waar jullie naar hartelust - maar wel binnen een kwartier tijd - uit alle pannen mogen eten.

Want in zijn ogen was het toch de bedoeling dat jullie lekker zouden eten? En daarmee zou dan aan de opzet zijn voldaan.

Beschrijf voor jezelf eens de kater die je daarvan zou overhouden, want wat zou je niet allemaal hebben gemist bij wat jij jezelf voorstelde rond dit eetavontuur?

Het niet beleven van plezier aan de fraaie jurk die jij had aangetrokken, het bezoek aan de kapper om er zo mooi mogelijk uit te zien, de ontvangst van de gastheer in keurig pak, de begroeting, het naar de rijk gedekte tafel worden begeleid, het gezamenlijk bestuderen van de menu- en wijnkaart bij sfeervol kaarslicht en genoeglijk gepraat met elkaar.

Het door de ober zien serveren van de opeenvolgende gerechten, de tongstrelende ervaringen van al het lekkers waarvan je uitgebreid met elkaar geniet en waarvoor je alle tijd neemt. Het openen van de eerste fles wijn en de proefceremonie die daar nu eenmaal bij hoort, het grand dessert, bonbons en likeur of cognac bij het afsluitende kopje mocca met kandijsuiker en room. Want zo gaat het toch in een goed restaurant?

De gedachte om de zweep te gaan gebruiken zoals ik dat zojuist beschreef zou een even grote vergissing zijn als bij mijn voorbeeld de restaurantkeuken moeten ingaan, een opeenhoping aan gemiste kansen om de erbij behorende sfeer te creëren om het geheel tot een opwindend avontuur te maken.

Een sfeer die al begint bij het oogcontact dat van jou uit duidelijk maakt dat er iets staat te gebeuren. Jouw mededeling welke zwepen hij dient te gaan pakken, het toezien hoe hij daarmee binnen komt en jou ziet zitten als de koningin die bereid is haar onderdaan te ontvangen.

Of hij ze voor jou neerlegt of aan je overhandigt in de wetenschap dat hij de kans loopt dat jij die zo meteen bij hem zult gaan gebruiken.